برخورد امام رضا (ع) با محبی که هیچ گاه ایشان را ندیده بود!
برخورد امام رضا (ع) با محبی که هیچ گاه ایشان را ندیده بود!

به گزارش سرویس وبلاگستان لنگرنیوز ، سرباز صفر جنگ نرم در بروز رسانی خود نوشت :  موسی بن سیار می گوید: من با حضرت رضا علیه اسلام (در مسیر خراسان) همسفر بودم ، همین که به دیوار های شهر طوس نزدیک شدیم ،صدای شیون و ناله ای را شنیدم ،دنبال صدا رفتم که به جنازه […]

به گزارش سرویس وبلاگستان لنگرنیوز ، سرباز صفر جنگ نرم در بروز رسانی خود نوشت : 

موسی بن سیار می گوید: من با حضرت رضا علیه اسلام (در مسیر خراسان) همسفر بودم ، همین که به دیوار های شهر طوس نزدیک شدیم ،صدای شیون و ناله ای را شنیدم ،دنبال صدا رفتم که به جنازه ای برخوردم، در همین حال دیدم مولایم علی بن موسی الرضا از مرکب خویش پیاده شدند و خود را به آن جنازه رساندند…و به من فرمودند : “ای موسی بن سیار! هر که مشایعت کند جنازه دوستی از دوستان ما را گناهانش پاک می شود، همانند روزی که از مادر متولد شده است” . همین که جنازه را نزدیک قبر بر زمین نهادند، مشاهده کردم که امام علیه اسلام به طرف مردم راه افتادند و مردم را کنار زدند تا خود را به جنازه رساندند، دست مبارک و ملکوتی خود را بر سینه او نهادند و فرمودند:

“…تو را به به بهشت مژده باد ،بعد از این دیگر وحشت و ترسی برای تو نیست! “

عرض کردم فدایت شوم ؛ آیا شما این مرده را می شناسید در حالی که تا کنون از این سرزمین گذر نکرده اید؟ امام علیه السلام فرمودند : ” ای موسی! آیا نمی دانی که اعمال و رفتار شیعیان ما در صبح و شام بر ما امامان عرضه می شود . اگر تقصیری در رفتار آنها دیدیم از خداوند می خواهیم که از سر تقصیر ایشان در گذرد و اگر کار خوب از آنها مشاهده کردیم ، از خداوند می خواهیم که به آنها جزای خیر دهد و خدا را سپاس می گذاریم”.۱

 

حالا ،حال ما حال همان شیعه ومحبی است که آرزوی دیدار امام را داشته است و مانعی بر سر راه این وصال آمده که محروم از این فیض عظیم گشته است اما امام رئوف بر احوال و اعمال ما آگاه است و بنابر متون متقن دینی حیات وممات برای امام علیه السلام معنا ندارد که در زیارتنامه به امام می گوییم :اشهد انک تسمع کلامی و ترد سلامی (شهادت می دهم که تو کلامم را می شنوی و سلامم را پاسخ می گویی) و نیز برخورد او و ابراز محبت او نسبت به همه محبین یکسان است؛

پس ای آقا و مولای من، حال که توفیق دیدار شما را نداشته ام از تو میخواهم که لطف ملکوتیت را شامل حالم سازی و آنجا که دستم از زمین و آسمان کوتاه است به دادم رسی و -مانند آنچه که با این محب انجام دادی- نوید آرامش و آسایش ابدی و بهشت خلد را به من بدهی…ای امام رئوف!

 

۱-جلاء العیون