زنان برهنه…مردان هرزه
زنان برهنه…مردان هرزه

به گزارش سرویس وبلاگستان لنگرنیوز ، وبلاگ حریم آسمانی در بروز رسانی خود این گونه نوشت :  روزی در دولت پهلوی قرار بود به یکباره کشف حجاب شود آنهم به بهانه تجددو مد گرایی می خواستند به یکباره زنان را با سر و تن برهنه راهی خیابانها سازندو به یکبار تمام نجابت زن را تمام […]

به گزارش سرویس وبلاگستان لنگرنیوز ، وبلاگ حریم آسمانی در بروز رسانی خود این گونه نوشت : 

روزی در دولت پهلوی قرار بود به یکباره کشف حجاب شود آنهم به بهانه تجددو مد گرایی می خواستند به یکباره زنان را با سر و تن برهنه راهی خیابانها سازندو به یکبار تمام نجابت زن را تمام ارزش اورادر کالا بودنش خلاصه کنند اما نشد نگذاشتند …..نه نگذاشتیم اصرارهای آنان که ازحد گذشت چنان رگ غیر تمان عود کرد که شاه را با همه عقاید و تجدد گراییش به نا کجا آباد فراریش دادیم نگذاشتیم بر ایمانمان خللی ایجاد کنند چون تب ایمانمان چنان بالا بود که دشمن را به تشنج گرفتار ساخت و این تشنج و سر در گمی منجر به اشتباه آنان شد اشتباه پشت اشتباه و در نهایت رسیدند به جنگ تحمیلی و قرارداد صلح و این برای این همه کشور استعمارگر چیزی نبود جز یک عمر شرمندگی، یک عمر احساس شکست و حقارت ،در مقابل یک کشور نوپای بدون حامی، بدون متحد ،بدون موشک و تانک و تجهیزات نظامی اما دشمن ناامید نشد هرروشی را امتحان کرد وچه خوب چه راحت توانست روش ساده و موثررا پیدا کند، چه ساده ما را از خود بیگانه کرد بدون حتی کوچکترین خرجی و یا کو چکترین تلفاتی، بدون حتی صرف یک فشنگ ،بدون زخمی شدن یک سربازصفر ،چه خوب فهمید جنگ نکرده را چگونه ببرد وچگونه با وجود این همه نفرت یک کشور را همدل و همراز و همداستان خود کند با یک مطالعه و تحقیق بررسی بشرو روان سنجی آنها دشمن فهمید که هیچ درخت تنومندی با یک ضربه از پا نمی افتد فهمید باید مرحله به مرحله ،قدم به قدم، گاماس گاماس وارد شود، فهمید کشور ما کشور عادت ست دیردل می بندد اما زود عادت می کند فقط زمان راه حل این بن بست ست، بن بستی به نام حجاب ؛فهمید ضربات تبر راباید در دفعات متعدد وارد کند تا درخت درخت تنومند ایمان در ماسست شود و با یک ضربه کاری از ریشه جدا شودو حجاب از کشور کنده شود و آنوقت مامی مانیم و یک فرهنگ بدون ریشه و یک ملت بی ریشه ،مثل یک درخت بی ریشه است. گر چهدر کوتاه مدت سبز شود،بروید ،جوانه زند، اما با کمترین نسیم می شکند، می افتد و در گرباد زمان گم می شود . بهوش باشیم که دشمن چندین سال ست ضربات خود را شروع کرده و ما در خوابیم ۳۵سال ست فریاد مرگ بر آمریکا سر می دهیم ۳۵ است هر ۲۲ بهمن پرچم اسراییل را به آتش می کشیم و سوخته هایش را زیر پا له . اما حالا با دست خویش بر ارمانهای انها مهر صحه می گذاریم که چه؟که برسیم به امروز به پوششی با پرچم اسراییل؟که بگوییم جای نام الله بر پشت شلوار هاست یا نام ائمه را زیر تخت کفش بنویسم ؟بر ما چه گذشت که رسیدیم به امروز ؟این ماهواره ها در این چند سال با ما چه کردن که این همه سال این همه تهدید نظامی نتوانست ؟بنگریم چه شد که به اینجا رسیدیم ؟دشمن کدام سن را هدف قرار داد که ما از آن غافل بودیم دبیرستانی ها و راهنمایی ها را انها که به خیال ما کارشان فقط درس خواندن ست به نظر دشمن کارشان فرهنگ سازیست با همین سن کم قدرت تاثیر پذیری بر تمامی سنین دارند حتی بر مادرانشان امروزه به وفور شاهد این هستیم که مادران هنگام خرید می گویند اینها تو ی جامعه هستند این ها بهتر می فهمند حتی زمانی که باورشان تلنگر میزند بهوش این پوشش مناسب نیست خودرا پشت جمله” زمانه عوض شده” پنهان میکنند ،حتی برخی مادران از فرزندان زیر ۱۸ سال خود تاثیر می پذیرند آنهم در مورد حجاب ؟!!!!!؟!!!!!!؟!!!!!!!!!!!! دشمن چه کرد؟از اول که شروع کنیم متوجه می شویم ابتدا چادر را دمده نشان دادند، بعد مانتو گشاد را تنگ کردند ،بعد از بلندی این مانتو کم کردند، کمی که گذشت آستین هایش کوتاه شد،سپس روسری راجانشین مقنعه کردند ،بعد روسری را کوتاه کردند ،سپس از جلو و عقب آن زدند ،بعد نوبت رسید به شلوار که ابتدا گشاد بود ،سپس بالا تنگ و پایین گشاد، بعد پایین هم کم کم تنگ شد ؛سپس خوب که عادت کردیم ساپورت را جانشین شلوار کردند، آنهم ساپورت با پر چم اسراییل ؛شلوار که در ذهنمان کمرنگ شد و به ساپورت که عادت کردیم رنگ بدنی آن را مد می کنند یعنی شبیه ساز برهنگی؛بعد از کمی آنرا هم کوتاه می کنند؛ بعد که عادی شد نوبت بالاتنه است برای ان هم بر نامه دارند بعد کم کم همان روسری نصفه را دمده می خوانند و بعد …بعد می رسیم به آنجا که حتی کشورهای اروپایی هنوز بعد از گذشت این همه قرن به آنجا نرسیده اند، می رسیم به برهنگی در ملا عام؛ می رسیم به زیر پا نهادن تمام ارزشهای انسانی ،می رسیم به حیوانیت مطلق ؛ زنانمان که برهنه شدند کم کم مردان هم به هرزه بودن عادت می کنند، کم کم غیر تها بر باد می رود، چنان که همین روزها هم بوضوح درمورد عده ای شاهد چنین معزلی هستیم، ایمان و اعتقاد که بر باد رفت آرام آرام عشق به ناموس ،عشق به وطن ،عشق به ارزشها هم د ر دلها جان می بازد.در ذهن این مهم، این اصل، رنگ می بازدو آنروز یعنی مرگ تمام ارزشها . آنزمان میرسیم به جایی که هیچ کس حتی حوصله دفاع از خود را ندارد چه برسد به دفاع از ناموس و وطن به این که هشت سال با دست خالی برای دفاع از ناموس بجنگدو خم به ابرو نیاورد و اینگونه ست که حجاب پایه اعتقاد ماست و اعتقاد راز استواری و پابر جایی و استقلال وطن.