خداقوت احمدی نژاد
خداقوت احمدی نژاد

وبلاگ عقل کل در آخرین بروز رسانی خود این گونه نوشت :   تا چشم بر هم زدیم هشت سال هم مثل برق و باد گذشت ، با تمام خاطرات تلخ و شیرینش!   ما با تو خاطره ها داشتیم احمدی نژاد. نه تنها ما ؛ جهان هم با تو خاطره ها داشت!   معروف […]

وبلاگ عقل کل در آخرین بروز رسانی خود این گونه نوشت :

 

تا چشم بر هم زدیم هشت سال هم مثل برق و باد گذشت ، با تمام خاطرات تلخ و شیرینش!

 

ما با تو خاطره ها داشتیم احمدی نژاد. نه تنها ما ؛ جهان هم با تو خاطره ها داشت!

 

معروف شده بودی…یکی کاپشنت را به عنوان «کاپشن احمدی نژادی» در کشورش می فروخت، یکی نام بچه اش را احمدی نژاد می گذاشت و یکی هم مثل آن دختر ایتالیایی می خواست با تو ازدواج کند!!!

 

در بین سیاسیون هم ؛ یکی مثل شیمون پرز می خواست سایه ات را با تیر بزند؛ یکی هم مثل هوگو چاوز با تو به حرم امام رضا علیه السلام می آمد و رفیق گرمابه و گلستانت بود.

 

سخنرانی هایت در سازمان ملل و ذکر نام منجی موعود هم ستودنی بود اما بعضی فقط هاله نورش را علم کردند و بر سرت کوبیدند. دانشگاه کلمبیا را یادت هست صدها دانشجو را میخکوب کرده بودی تا در قلب نیویورک به سخنانت گوش دهند. تو به تنهایی یک رسانه بودی احمدی نژاد!

 

خبرنگارهای سرشناس دنیا هم با تو خاطره ها دارند، مسابقه گذاشته بودند تا ببینند کدامشان می توانند از پس کلام صریح و حاضرجوابی هایت برآیند و تو هم که کم نمی آوردی در جواب دادن! هولوکاست هم شده بود سوژه اصلی. محال بود مصاحبه ای با تو داشته باشند و از هولوکاست چیزی نپرسند و این خود نشان می داد که رسانه های جهانی در اختیار کدامین تفکر است! تفکر صهیونیسم.

 

و تو به خوبی قلب این تفکر را نشانه گرفتی ، آنها را وادار کردی تا به انفعال کشیده شوند؛ یک عمر آنها تفکرات ما را زیر سوال می بردند و حالا نوبت آنان بود که جواب دهند و این خشمشان را برانگیخته بود ، چون حرف حساب که جواب نداشت. بگذریم از اینکه بعضی ها در داخل کشور این را نفهمیدند و اسمش را گذاشتند ماجراجویی! شاید از نظر آنان امام (ره) هم ماجراجو بود که در دنیایی که هیچ کس با ما نبود و همه می خواستند ما را محو کنند می فرمود اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود!

 

می گفتند چرا رفته ای با کشورهای دور! رابطه برقرار کرده ای؟ اما آمریکا عصبانی بود که چرا ایران باید در حیاط خلوتش قدم بگذارد. می گفتند چرا اروپا را از ما رنجانده ای و به سراغ کشورهای بی کلاس! رفته ای؟ گویا یادشان رفته بود که انقلاب امام (ره) ؛ انقلاب مستضعفین بود و آن پیر سفر کرده می خواست هسته های مقاومت را در سراسر جهان گسترش دهد. شاید به همین دلیل است که رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی) مدام خواندن وصیت نامه امام (ره) را به مسئولین گوشزد می کنند.

 

شعارت عدالت بود و هیچ منصفی نمی تواند انکار کند که در این سال ها وضع دهک های پایین جامعه بهبود پیدا کرد ؛اما بعضی اسم این رسیدگی را گذاشته بودند گداپروری! شاید انتظار داشتند تو هم مثل آنان زیر چرخ های توسعه ؛ قشر مستضعف جامعه را که بعدها آسیب پذیرش نامیدند له کنی! اما طعم این عدالت را کسانی چشیدند که با مسکن مهر به خانه رسیدند و با هدفمندی و افزایش حقوق ، کمی به زندگیشان رونق دادند و حتی بعضی از کسانی که جزو دهک های متوسط جامعه اند و می گویند هدفمندی هیچ تاثیر مثبتی بر زندگیشان نداشته ، بخشی از قسط هایشان را به امید یارانه می بندند!

 

کافی بود به چند روستا سفر کنند تا حجم بالای کارهای عمرانی ات را از نزدیک بنگرند. اما حاشیه ها نگذاشت تا خدماتت بهتر به چشم بیاید. البته تقصیر خودت هم بود. گاهی چنان حاشیه سازی می کردی که اشک طرفدارانت هم در می آمد ؛ گاهی چنان لجبازی می کردی که هیچ کس نمی توانست نظرت را عوض کند و گاهی چنان بی پروا می شدی که رهبر معظم انقلاب ،تقوا را برایت گوشزد می فرمود.

 

انتقادهای ما بجا بود اما انتقادهای بعضی ها که از همان اول آمدنت تو را در قد و قواره ریاست جمهوری نمی دانستند و قبای ریاست جمهوری را بر تنت گشاد می دیدند و دست به دست هم داده بودند تا به هر نحوی شده نگذارند تو وارد حلقه قدرت شوی از جنس دیگری بود. آنان که جز خودشان را قبول نداشتند همیشه نقاط قوتت را نقاط ضعف می دیدند و گویا این هشت سال تو اشتباهی! بودی که بر سرکار آمدی.

 

اوایل که آمده بودی حتی باران هم که بر سر ما باریدن می گرفت تا مرهمی باشد بر خشکسالی های سال های قبل از تو ؛ از یمن قدم تو می دانستند آخر تو معجزه هزاره سوم بودی!! اما حالا که داری می روی همه کاسه کوزه ها را بر سر تو خراب می کنند. کلا بعضی ها عادت کرده اند که همه چیز را یا سیاه ببینند یا سفید.

 

این ها را نوشتم تا بگویم با تمام انتقادهای بجایی که به تو داشتیم و داریم و با تمام ضعف هایی که در تو می بینیم اما نقاط قوتت نیز فراوان بود و این شرط انصاف نیست که قدر بی خوابی ها و خستگی ناپذیری ات را ندانیم و بی یک تشکر خشک و خالی تو را رها کنیم . پس می گوییم : خدا قوت احمدی نژاد.