ولنتاین غربی مقابل فرهنگ اسلامی

          وبلاگ “دانشجوی اسلامی” نوشت: سلام نمی دونم احساسی که نسبت به ولنتاین دارید از جنس چه نوع احساسی است ، ولی شخصا یک حس فاجعه وار نسبت به این مناسبت دارم ، قطعا نه آن فاجعه ی که هشدار دهنده ی روابط دختر و پسر است و لزوم پر کردن خلاء های […]

 

 

 

 

 

وبلاگ “دانشجوی اسلامی” نوشت:

سلام

نمی دونم احساسی که نسبت به ولنتاین دارید از جنس چه نوع احساسی است ، ولی شخصا یک حس فاجعه وار نسبت به این مناسبت دارم ، قطعا نه آن فاجعه ی که هشدار دهنده ی روابط دختر و پسر است و لزوم پر کردن خلاء های روانی برای جوانان را به گوش مسئولان می رساند .بلکه فاجعه ی به مراتب مخرب تر از آن ….

 

اگر نگاهی مختصر به ساختار ولنتاین بیاندازیم به خوبی در میابید که این روز در فرهنگ غربی یعنی جشن گرفتن معشوقه ها ، غرب پس از پشت سر گذاشتن دوران حکومت کلیساها که ناشی از ضعف دینی آنان بود به سمت دنیایی به پادشاهی انسان ها پیش رفت ، معنای کلی این جمله یعنی اینکه دیگر حد و حدود انسانها در اختیار قوه ی تعقل خودشان بود.

 

در این حدود سنت الهی ازدواج بسیار رو به زوال گذاشت ، رابطه های جنسی متضاد با چارچوب انسانیت در غرب افزایش یافت و ازدواج دیگر به معنای قبلی خود نبود ، این فرهنگ چنان در میان غربی ها نفوذ پیدا کرد که باراک اوباما در گیر و دار مبارزات انتخاباتی خود برای افزایش شانس پیروزی ازدواج همجنس گرایان را به رسمیت میشناسد و فرانسو اولاند ریس جمهوری فرانسه تلویحا رفتار اجتماعی به نام ازدواج را به حساب نمی آورد.

 

مسلما نادیده گرفتن روابط عرفی و مهمتر از آن ازدواج های رسمی سبب نابودی بخشی از ساختار شخصیتی انسانها میشود ، در نتیجه غرب برای ترمیم این ضایعه به مسکن های مانند ولنتاین روی می آورد .

 

با توجه با ساختار کشور خودمان اگر این مسکن را در جامعه خود پیاده کنیم طبعا نباید هیچ مفهومی داشته باشد  و مانند آن ضرب و المثلی است که می گوید “سری که درد نمی کند را دستمال نمی بندند”

 

اما مسئله اینجاست که این مسکن امروزه در جامعه ما در حال گسترش است ،این یعنی مشکلی وجود دارد و باید به فکر درمان بود یعنی یک جای کار می لنگد یعنی یک هشدار.قطعا افزایش سن ازدواج و مشکلاتی که امروزه بر سر راه جوانان وجود دارد یکی از معضلاتی است که اصولا برمیگردد به طی مسیر فرهنگی اجتماعی ما ایرانیان در طول تاریخ.

 

اما احساس فاجعه واری که ابتدای مطلب عرض کردم بر میگردد به این نکته که مبادا فرهنگ غربی که نابود کننده ی بنیان خانواده است در میان جوانان ما رسوخ پیدا کرده باشد که اینچنین دل به مناسبت های غربی همانند ولنتاین میبندیم ؟!

 

با وجود سلاح های مخربی مانند بی بی سی که درآستانه ی روز ولنتاین برنامه ی نوبت شما خود را اختصاص به موضوع همجنس گرایی در ایران میدهد  هیچ دور از ذهن نیست که اگر ما هم در مقابل اینچنین تهاجم هایی مقابله به مثل نکنیم روزی مجبور به پذیرش حقوق همجنس گرایان در ایران بشویم ، البته این در حد یک فرضیه است و عوامل بی بی سی نباید به آن دلخوش کنند!

 

زیرا فرهنگ ایرانی که از زیر بنای اسلامی ساخته شده است محکم تر از این حرف هاست و تنها جوانانی که در روز قدس شعار های “نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران” سر میدهند مغلوب همچین فرهنگ های غربی میشوند..!