دهه فجر و بزرگداشت آن بهانه ای است برای مرور آن روزگار

اسماعیل یکتایی لنگرودی دهه فجروبزرگداشت آن بهانه ای است که باید در این واقعه تاریخی با نگرشی نوین تأمل نمود.چراکه امام خمینی (ره( توانست ادبیاتی با مفاهیم نوین وارد عرصه بین‌الملل کند، ودرواقع تا پیش از فعالیت ایشان در عرصه‌های جهانی، تنها مفاهیمی چون دو گانه‌های شرق و غرب با نام آمریکا و شوروی مطرح […]

اسماعیل یکتایی لنگرودی

دهه فجروبزرگداشت آن بهانه ای است که باید در این واقعه تاریخی با نگرشی نوین تأمل نمود.چراکه امام خمینی (ره( توانست ادبیاتی با مفاهیم نوین وارد عرصه بین‌الملل کند، ودرواقع تا پیش از فعالیت ایشان در عرصه‌های جهانی، تنها مفاهیمی چون دو گانه‌های شرق و غرب با نام آمریکا و شوروی مطرح بودند اما امام خمینی (ره) این ادبیات را به استکبار و استضعاف تغییر داد و بنابراین جبهه مستکبران چون آمریکا و شوروی در یک سو قرار گرفتند.دعوت امام خمینی (ره) به اتحاد برای همراهی با مستضعفین بود، لذا پیام دادند که مستضعفان عالم در برابر مستکبران به پا خیزند، با این پیام حتی یک فرد کوبایی چون «فیدل کاسترو» و پابرهنه‌های قاره آفریقا نیز دراین مسیر همنوا شدند، با ایجاد یک منظر و افق مشترک بین مستضعفان عالم اتحاد بین اندیشه‌های امام خمینی (ره) و بسیاری از مردم سراسر دنیا و رهبران دینی ایجاد شد.

 

به تعبیر« برژینسکی» استراتژی ست آمریکایی، امام خمینی(ره) در صفحه شطرنج قدرت جهان شرکت نکرد بلکه مشت محکمی به این صفحه زد و بازی را تغییر داد، او در این صحنه شارح روش‌های دیگران نبود بلکه مفهوم جدیدی را برای دنیا تعیین کرد.

 

به طور مثال در مباحث حقوق بشر آنچه جامعه غرب را آزار می‌دهد، به تعبیر خودشان نقض حقوق بشر در ایران نیست بلکه نپذیرفتن ادبیات حقوق بشر غرب در ایران است.بنیانگذار انقلاب ایران هژمونی مسلط غرب را در جامعه بین‌الملل نقض کرد، و امروز هم جامعه اسلامی ایران در بخش‌هایی موفق شده که خود را از هژمونی جهانی خارج کرده است. همچنین در دورانی که ادبیات دیپلماسی عمومی در کشور هنوز شکل نگرفته بود، مباحث دیپلماسی عمومی توسط امام خمینی (ره) بیان شد، ایشان به جای کار با دولتمردان تمرکزشان را بر مردم دنیا قرار دادند، بنابراین امام خمینی (ره) ساختار موجود در نظام بین‌الملل را به رسمیت نشناخت و خود ظرف دیپلماسی مشخصی را طرح کردند.

 

بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران اگر به راحتی بر اساس ادبیات رایج بین‌الملل سخن می‌گفت، نمی‌توانست در سطح دنیا ادبیات جدیدی را به گوش مردم برساند. اندیشه ایشان از پایگاه معرفتی اسلامی با روش، مفهوم و غایت مشخص نشأت گرفته بود.اکنون باگریزی به خاطرات همدلی ملت قهرمان ایران که به همت بلندامام؛ این وفاق ملی ایجادشده بودبه خاطراتی چندازدوران اسارت خودبه دست دژخیمان بعثی عراق درسالهای دفاع مقدس درنگی می زنم، بچه‌ها سختی‌های دوران اسارت را با توکل به اهل بیت (ع) و عشق به امام (ره) حل می‌کردند، وقتی که امام (ره) بیمار بودند، همه بچه‌ها دراردوگاه تکریت۱۱عراق ختم قرآن ‌کردند تا ایشان سلامتی خود را به‌دست آورند.

دهه فجردرآن دوران درپشت خاکریزپنهان اسارت درزندان های مخوف بایادپیروزی های ملت بزرگ ایران به رهبری حضرت امام برگزارمی شد و حتی یادم نمی رودکه بعد از ارتحال امام (ره) نیزبچه‌ها با لباس تیره زمستان، در ۱۴ خرداد وارد حیاط اردوگاه شدند و در آن شرایط به عزاداری پرداختند. در آن روز یکی از افسران عراقی به ما ‌گفت «مگر زمستان آمده است که این لباس را پوشیده‌اید؟» سپس آن افسر عراقی به خودش اشاره کرد و ‌گفت «وقتی ما به عملیات می‌رویم عکس‌ کوچکی از امام‌تان را داخل جیب‌مان می‌گذاریم تا اگر اسیر شدیم بگوییم که ما (امام) خمینی را دوست داریم. شما پشت خاکریز اسارت که کسی شما را نمی‌‌بیند باز هم دست از امام و رهبرتان بر نمی‌دارید.

ویژگی‌های شخصیت امام خمینی (ره) که بر اندیشه‌های ایشان تأثیرگذار شد اینکه‌ امام رهبری مدیر، شجاع و معتقد بود، مجموعه این ویژگی‌ها ، قدرتی در تمام امور به ایشان بخشید. مقام و سلوک امام خمینی (ره) سمفونی مشخصی را در نظام ایجاد کرد که باعث بی‌اعتنایی به استکبار جهانی شد و در نهایت عاملی برای درس گرفتن ملت‌های مظلوم شد.آنچه روزی به نام «انفجار نور» در ایران رخ داد، در مقیاس جهانی به بیداری ملت‌ها انجامید.

و باز در همین راستا برگی از دوران اسارت زیبا می درخشد وقتی : “در زمان اسارت، عکس امام خمینی (ره) را از مجله منافقین برداشته بودم، بچه‌ها این عکس را به عنوان تبرک، آسایشگاه به آسایشگاه، دست به دست می‌گرداندند و با آن درد دل می‌کردند”.اینها همه برگرفته از نوع نگاهی بود که اسیران به رهبر، ملت و دین خود داشتند و این پایبندی‌ها سبب شد که استقامت خود را حفظ کنیم.