ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺣﻠﻘﻪ ی ﮔﻤﺸﺪه ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﺷﻬﺮی
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺣﻠﻘﻪ ی ﮔﻤﺸﺪه ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﺷﻬﺮی

زمان رضایی ﻓﺮﻫﻨﮓ در ﻫﺮ ﻧﻮع از ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه ﺷﺨﺼﯿﺖ، ﻫﻮﯾﺖ، رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدار، آداب و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺧﻼﻗﯿﺎت و … اﻫﺎﻟﯽ آن اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻟﻮای اﺟﺮا و رﻋﺎﯾﺖ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻣﻘﺮرات وﺿﻊ ﺷﺪه در ﻗﺎﻧﻮن، ﻧﻤﻮد ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ.   ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ، از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎی ﮐﻬﻦ اﺳﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﺪوی وارد ﻣﺮاﺣﻞ ﻧﻮﯾﻦ […]

زمان رضایی

ﻓﺮﻫﻨﮓ در ﻫﺮ ﻧﻮع از ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه ﺷﺨﺼﯿﺖ، ﻫﻮﯾﺖ، رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدار، آداب و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺧﻼﻗﯿﺎت و … اﻫﺎﻟﯽ آن اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻟﻮای اﺟﺮا و رﻋﺎﯾﺖ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻣﻘﺮرات وﺿﻊ ﺷﺪه در ﻗﺎﻧﻮن، ﻧﻤﻮد ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ.

 

ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ، از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎی ﮐﻬﻦ اﺳﺖ و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﺪوی وارد ﻣﺮاﺣﻞ ﻧﻮﯾﻦ ﺷﺪﻧﺪ، ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪی را ﺷﮑﻞ دادﻧﺪ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺑﯿﻦ، ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﭘﺬﯾﺮش ﻧﻈﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ در رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻓﺮاد ﺑﺮوز ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺷﺪ، ﺑﺮای اﯾﻦﮐﻪ اﻓﺮاد ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﻄﻘﯽ و ﻗﺎﻧﻮﻧﻤﻨﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن، ﻗﺎﻧﻮن و دوﻟﺖ و ﮔﺴﺘﺮش رواﺑﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن و ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﯿﺎز ﺷﻬﺮﻫﺎ، ﻗﻮاﻧﯿﻦ، ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺣﻘﻮق اﺳﺎﺳﯽ و ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی و.. ﻧﯿﺰ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ و اﻓﺮادی ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺳﺮﭘﯿﭽﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ، از ﺳﻮی ﻣﺮاﺟﻊ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ، ﺗﻌﻘﯿﺐ و ﻣﺠﺎزات ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آنﭼﻪ در ﺻﺪر اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ آﻣﺪ، ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ در ﮐﺸﻮر ﺧﻮدﻣﺎن، ﮐﻪ آﯾﺎ از ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن و ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﺎن ﺑﺮﺧﻮردار ﻫﺴﺘﯿﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ؟! 

 

اﮔﺮ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ و ﺑﺎ دﯾﺪی ﻧﻘﺎداﻧﻪ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﻮﺟﻮد در ﺷﻬﺮﻣﺎن ﺑﻨﮕﺮﯾﻢ، ﺧﻮاﻫﯿﻢ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺻﺤﯿﺢ و اﺻﯿﻞ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ دارﯾﻢ، ﭼﺮا ﮐﻪ روزاﻧﻪ و در اﻣﻮر ﻣﺨﺘﻠﻒ روزﻣﺮه، ﺑﻪ وﯾﮋه اﻣﻮر اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﯽ و ﻧﺎﻫﻨﺠﺎری و اﻋﻤﺎل ﺑﻪ دور از ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ را ﺷﺎﻫﺪﯾﻢ. ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮدن زﺑﺎﻟﻪ ﯾﺎ ﺗﻪ ﺳﯿﮕﺎر از داﺧﻞ ﺧﻮدروﻫﺎ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﯿﺎﺑﺎن و رﯾﺨﺘﻦ زﺑﺎﻟﻪ ، ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن و ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪه ﻏﺬا ﺑﻪ رودﺧﺎﻧﻪ ،ﮐﻪ ﻣﺼﯿﺒﺖﻫﺎ و ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﮔﺰاف ﺑﻌﺪی را در ﭘﯽ دارد، رد وﺑﺪل ﺷﺪن ﺣﺮفﻫﺎی رﮐﯿﮏ و ﻏﯿﺮاﺧﻼﻗﯽ، ﻣﺰهﭘﺮاﻧﯽ و ﺧﻨﮏﺑﺎزی در ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ از ﺳﻮی ﺟﻮاﻧﺎن ﮐﻪ در ﺷﺄن ﯾﮏ ﺟﻮان اﯾﺮاﻧﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﯿﺴﺖ!

 

ﭘﺎره ﮐﺮدن روﮐﺶ ﺻﻨﺪﻟﯽ و ﻧﻮﺷﺘﻦ ﯾﺎدﮔﺎری روی آﻧﻬﺎ، ﮔﺬاﺷﺘﻦ زﺑﺎﻟﻪﻫﺎ در ﯾﮏ ﻇﺮف روﺑﺎز و ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﻋﻼم ﺷﺪه از ﻃﺮف ﺷﻬﺮداری ـ دﯾﺮﺗﺮ ﯾﺎ زودﺗﺮ – و ﺣﺘﯽ ﻗﺮار دادن آن ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ و ﯾﺎ درﺳﺖ ﮐﺮدن ﺗﭙﻪای از زﺑﺎﻟﻪ در ﺳﺮ ﮐﻮﭼﻪ و ﮐﺸﺎﻧﺪن ﮔﺮﺑﻪﻫﺎ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ و ﺳﺮ و ﺻﺪای ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪﻫﺎی وﻇﯿﻔﻪﺷﻨﺎس و ﺑﻘﯿﻪ داﺳﺘﺎن، ﻋﺒﻮر و ﻣﺮور ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻼﯾﻢ، ﺧﻂ ﮐﺸﯽ ﻫﺎ و ﭘﻞ ﻋﺎﺑﺮ ﭘﯿﺎده از ﺧﯿﺎﺑﺎنﻫﺎ و ﺑﻠﻮارﻫﺎ، ﻣﺰاﺣﻤﺖ ﺑﺮای ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﭼﻪ در ﻣﺤﻠﻪ ﻫﺎ و ﭼﻪ در آﭘﺎرﺗﻤﺎنﻫﺎ ﺑﺪون در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ آداب ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﯽ و ﻗﺎﻧﻮن آﭘﺎرﺗﻤﺎنﻧﺸﯿﻨﯽ، ﺧﺴﺎرت زدن ﺑﻪ اﻣﻮال ﺑﯿﺖاﻟﻤﺎل و ﻋﻤﻮﻣﯽ ـ اﺗﻮﺑﻮسﻫﺎ ، ﺳﻄﻞ ﻫﺎی زﺑﺎﻟﻪ ـ (ﮐﻪ ﻧﺸﺎن از ﻋﻘﺪهﻫﺎی ﻓﺮوﺧﻔﺘﻪ در اﯾﻦ دﺳﺘﻪ از آدﻣﻬﺎﺳﺖ)، ﻋﺒﻮر راﻧﻨﺪه ﻣﺘﺨﻠﻒ از ﭼﺮاغ ﻗﺮﻣﺰ و دهﻫﺎ و ﺻﺪﻫﺎ رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدار ﻏﯿﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ روزه از ﺳﻮی ﺑﺮﺧﯽ از ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﺳﺮ ﻣﯽزﻧﺪ و ذﮐﺮ آن در اﯾﻦ ﻣﻘﺎل ﻧﻤﯽﮔﻨﺠﺪ، ﻣﻮاردی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ وﺿﻮح، آﻧﻬﺎ را ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ. ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ، ﻣﻮاردی ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﺶ ﮐﻮﭼﮑﯽ از رﻓﺘﺎر و ﮐﺮدارﻫﺎی ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر و ﻏﯿﺮاﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ روزه در ﺷﻬﺮﻣﺎن ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻬﯿﻢ، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﺨﻮاﻫﺪ آداب، رﺳﻮم و ﻗﻮاﻧﯿﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﺷﻬﺮی و ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ را رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ، ﺑﺎ ﻧﺎﺳﺰاﻫﺎ و ﻣﺘﻠﮏ ﮔﻮﯾﯽﻫﺎی ﻓﺮاوان ) ﮐﺪوم ﻗﺎﻧﻮن،ﮐﺪوم ﻧﻈﻢ، آﺧﺮ ﻧﻈﻤﯽ و …) روﺑﻪرو ﻣﯽﺷﻮد.

 

 ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ، آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﭘﺬﯾﺮﺗﺮﻧﺪ، ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ و آﺳﯿﺐ و دادن ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ، ﺑﻪ ﺳﻮی ﻗﺎﻧﻮن ﮔﺮﯾﺰی ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻧﮕﻮﻧﻪای ﮐﻪ ﻓﺮار از ﻗﺎﻧﻮن و ﺳﺘﯿﺰ ﺑﺎ ﻧﻈﻢ و اﻧﻀﺒﺎط ﺑﻪ ﯾﮏ ارزش و ﻫﻨﺠﺎر و رﻋﺎﯾﺖ اﺻﻮل و آداب ﺷﻬﺮ ﻧﺸﯿﻨﯽ، ﺑﻪ اﻣﺮی ﺿﺪ ارزش و ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه و ﺑﯽﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ رواج ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ و در ﺗﻮﺟﯿﻪ اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ، ﭼﻪ ﮐﺴﯽ درﺳﺖ ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ،ﺑﺰرگﺗﺮﻫﺎ و … ﺑﺪﺗﺮﻧﺪ.

 

 ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎﺻﯿﻞ و ﺷﺮﺣﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ، ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﭼﺮا ﻣﺮدﻣﯽ ﺑﺎ ﻫﺰاران ﺳﺎل ﺗﻤﺪن و ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻏﻨﯽ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺎﻧﻮنﮔﺮﯾﺰی و ﻧﻈﻢ ﺳﺘﯿﺰی را ﺳﺮ ﻟﻮﺣﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد ﻗﺮار دادهاﻧﺪ؟! ﺷﺎﯾﺪ در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻣﻘﺼﺮ ﺻﺪدرﺻﺪ ﻣﺮدم و ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ. ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﺎن ﻣﺎ از اﯾﻦﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﺷﻬﺮی و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ در ﻃﻮل ﺳﺎلﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ و ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺴﺎﯾﻞ ﺳﯿﺎﺳﯽ، ﮐﻤﺘﺮ ﭘﺮداﺧﺘﻪ و اﻫﻤﯿﺖ دادهاﻧﺪ، اﻧﺘﻘﺎد ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ، ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﯿﻦ ﺷﻬﺮوﻧﺪان و دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی اداره ﮐﻨﻨﺪه، ﻻزﻣﻪ داﺷﺘﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺷﻬﺮی ﺳﺎﻟﻢ و ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﻤﻨﺪ و ﺑﻬﻨﺠﺎر اﺳﺖ.

 

 ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎن، زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻧﻮع ﺷﻬﺮی اﺳﺖ، ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺧﺎﺻﯽ دارد ﮐﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺼﻮر، ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ و ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻗﻮاﻧﯿﻦ، ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺴﯿﺎری از ﻧﺎﻫﻨﺠﺎریﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، اﻗﺘﺼﺎدی و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و … ﻣﯽﺷﻮد و از ﻓﺮدی ﺑﻪ ﻓﺮد دﯾﮕﺮ، ﺧﺎﻧﻮاده و ﻫﻤﮑﺎران در ﺳﻄﻮح اداری اﻧﺘﻘﺎل ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. آﻧﺎن ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮوﻧﺪان در ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ، ﯾﺎدآوری و آﻣﻮزش داده و در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﺮ ﻗﺎﻧﻮن ﯾﺎ ﺿﺎﺑﻄﻪای، ﺿﻤﺎﻧﺖ اﺟﺮاﯾﯽ ﻻزم ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﻮد و در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻻزم ﺷﺪ، اﻓﺮاد ﻣﺘﺨﻠﻒ ﻣﺠﺎزات ﺷﻮﻧﺪ. 

 

ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺷﻬﺮوﻧﺪان در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ اﯾﺮان؛ ﯾﻌﻨﯽ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺣﻘﻮق دﯾﮕﺮان، وﻗﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻋﺪم اﯾﺠﺎد ﻣﺰاﺣﻤﺖ در ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮای دﯾﮕﺮان، ﺣﻔﻆ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ و ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی از ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ آﻟﻮدﮔﯽ، اﯾﺠﺎد ﻓﻀﺎ و ﻣﺤﻠﻪای ﺳﺎﻟﻢ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﺤﻠﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺟﺰﯾﯽ از زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ، ﻣﺸﺎرﮐﺖ در اداره ﺷﻬﺮ و ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی از ﺗﺨﺮﯾﺐ اﻣﻮال ﻋﻤﻮﻣﯽ، ﺑﺮﻗﺮاری ارﺗﺒﺎط ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﯿﻦ ﺷﻬﺮوﻧﺪان و ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ و دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی اداره ﮐﻨﻨﺪه، اﺣﺴﺎس ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﯿﻂ زﻧﺪﮔﯽ، اﻧﺠﺎم وﻇﺎﯾﻒ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ، ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﺣﺎﮐﻤﯿﺖ ﻗﺎﻧﻮن و ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ در ﺗﻌﺎﻣﻼت روزاﻧﻪ و ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت اداری، ارزش و وﻇﯿﻔﻪ داﻧﺴﺘﻦ ﺣﻔﻆ و ﻧﮕﻬﺪاری ﺷﻬﺮ و .…ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و رﻋﺎﯾﺖ ﺷﻮدﺑﺎﻋﺚ ﺗﻘﻮﯾﺖ اﺳﺎس ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺷﻬﺮوﻧﺪی و ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﺷﺪه و از ﺑﺴﯿﺎری ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﮔﺰاف ﮐﻪ ﻣﺴﺒﺐ آن، ﻧﺎﻫﻨﺠﺎریﻫﺎ و ﻧﺎﻣﻼﯾﻤﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ، ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﻣﻬﻢ، ﺗﻮﺟﻪ وﯾﮋه دوﻟﺖ و ﻧﻬﺎدﻫﺎی ﻣﺴﺌﻮل را ﻃﻠﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﻣﺪون و اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﻈﺮات ارزﺷﻤﻨﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﺎن و ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن،ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺷﻬﺮ و ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﻤﻨﺪ را ﺑﻪ ارﻣﻐﺎن آورﻧﺪ و ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﺮ و ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ دور از ﻧﺎﻫﻨﺠﺎریﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ، ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﻣﺎﺳﺖ، ﺑﺎﺷﯿﻢ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺼﻪ اﺻﻠﯽ و ﻣﺜﺒﺖ ﻫﻮﯾﺖ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﻣﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﻬﺮﻧﺸﯿﻨﯽ ﭼﻨﺪ ﻫﺰارﺳﺎﻟﻪ اﺳﺖ.