آل‌سعود و سران عرب! از صدام عفلقى و محمدرضا پهلوى عبرت بگیرید
آل‌سعود و سران عرب! از صدام عفلقى و محمدرضا پهلوى عبرت بگیرید

فرقى بین محمدرضاخان و صدام آمریکایى و سران حکومت مرتجع عربستان در اسلام‌‏زدایى و مخالفتشان با قرآن نیست و همه نوکر آمریکا هستند و مأمور خراب‏‌کردن مسجد و محراب و مسئول خاموش‏‌نمودن شعله فریاد حق‏‌طلبانه ملتها.

به گزارش لنگرنیوز، فرازهایی از فرمایشات امام خمینی(ره) درباره آل‌سعود به‌شرح ذیل است:

آل‌سعود و سران عرب! از صدام عفلقی و محمدرضا پهلوی عبرت بگیرید(۱)

ابتلای امروز اسلام

ابتلای اسلام، امروز این است که گوش‌هایی که باید به مسائل، به مشکلات مسلمین گوش بدهند، کر شده‌اند و زبان‌هایی که باید برای مصالح مسلمین به کار بیفتند، لال شده‌اند و چشم‌هایی که باید مصیبت‌هایی که بر مسلمین وارد می‌شود ملاحظه کنند، کور شده‌اند. ما با این لال‌ها و کرها و کورها چه بگوییم؟(۲)

مایه بدبختی مسلمانان؛ حکومتهای وابسته
مایه بدبختی مسلمانان، حکومتهای وابسته به شرق و غرب می‌باشند. (۳) همه سران کشورها، ادعای اسلام دارند و همه سران کشورهای عالم، ادعای بشردوستی و حقوق بشر دارند، این ادعاها تازگی ندارد. در صدر اسلام هم ادعاها زیاد بود، لکن در مقام امتحان، عمل‌ها موافق با ادعاها نبود. خوارج هم ادعای اسلام داشتند و امثال عمروعاص‌ها هم ادعای اسلام داشتند، لکن وقتی اعمالشان را مشاهده می‌کنیم، بین اعمال آنها و گفتارشان، فرسنگ‌ها فاصله است. آیا اینها حدیث رسول خدا (ص) را نشنیده‌اند که «ان اصبح و لم یهتم به امور المسلمین فلیس به مسلم»؟! آیا به نص حدیث شریف، می‌توانیم اینها را جزء مسلمین محسوب داریم؟! کسانی که مسلمان باشند و اهتمام به امور مسلمین داشته باشند، کمند. آنهایی هم که حضرت امیرالمؤمنین، على (ع) را در محراب عبادت کشتند، مدعی اسلام بودند، آنهایی هم که لشکرکشی کردند و به لشکر اسلام در صدر اسلام هجوم آوردند، به لشکر علی‌بن‌ابی‌طالبطالب (ع) هجوم آوردند، آنها هم ادعای اسلام داشتند و با اسم اسلام، با اسلام جنگیدند!
ملت‌ها خودشان باید در فکر اسلام باشند. ما از سران اکثر به اتفاق مسلمین مأیوسیم، ملت‌ها خودشان باید به فکر باشند و از آنها مأیوس نیستیم. (۴) عمل سران دولت‌های اسلامی به ضد اسلام است و فرق دارد با عمل‌های اشخاصی که یک قدری خلاف می‌کنند. آنها در رأس واقع شدند و آنها اعمالشان برخلاف حکومت اسلامی است، برخلاف سیره پیغمبر اسلام (ص) است. (۵)

هم‌صدایی دول منطقه با آمریکا!!
تأسف‌آور است که اسلام و قرآن کریم مسلمانان را به وحدت دعوت و از تفرقه و تنازع نهی می‌فرماید و بعض از دولتهای مدعی اسلام، با آمریکا و اسرائیل هم‌صدا شده و به تفرقه و تنازع بین مسلمین دامن می‌زنند. (۶)

آل سعود؛ مروج اسلام آمریکایی
مگر مسلمانان جهان، فاجعه قتل عام صدها عالم و هزاران زن و مرد فرقه‌های مسلمین را در طول حیات ننگین آل سعود و نیز جنایت قتل عام زائران خانه خدا را فراموش می‌کنند؟ مگر مسلمانان نمی‌بینند که امروز مراکز وهابیت در جهان، به کانونهای فتنه و جاسوسی مبدل شده‌اند که از یک طرف، اسلام اشرافیت، اسلام ابوسفیان، اسلام ملّاهای کثیف درباری، اسلام مقدس‌نماهای بی‌شعور حوزه‌های علمی و دانشگاهی، اسلام ذلت و نکبت، اسلام پول و زور، اسلام فریب و سازش و اسارت، اسلام حاکمیت سرمایه و سرمایه‌داران بر مظلومین و پابرهنه‌ها، و در یک کلمه «اسلام آمریکایی» را ترویج می‌کنند؛ و از طرف دیگر، سر بر آستان سرور خویش، آمریکای جهانخوار، می‌گذارند. (۷)

عدم فرق بین آل‌سعود و صدام و محمدرضا
فرقی بین محمدرضاخان و صدام آمریکایی و سران حکومت مرتجع عربستان در اسلام‌زدایی و مخالفتشان با قرآن نیست و همه نوکر آمریکا هستند و مأمور خراب‌کردن مسجد و محراب و مسؤول خاموش‌نمودن شعله فریاد حق‌طلبانه ملت‌ها (هستند). (۸)

آل سعود؛ خنجری در قلب مسلمانان
کلیدداران کنونی کعبه جز تأمین آمریکا و اسرائیل و تقدیم منافع کشورشان به آنان، کاری از دستشان برنمی‌آید. حکومت آل سعود، این وهابی‌های پست بی‌خبر از خدا، بسان خنجرند که همیشه از پشت در قلب مسلمانان فرو رفته‌اند، حقا که این وارثان ابی‌سفیان و ابی‌لهب و این رهروان راه یزید، روی آنان و اسلاف خویش را سفید کرده‌اند. (۹) (آیا آل سعود) با مجاهدان راه خدا آن نمی‌کنند که روی آمریکای جهانخوار و ارباب خود را سفید کرده است؟(۱۰)

سران عرب! از صدام عبرت گیرید
باید دولتهای منطقه بدانند که در وقت گرفتاری آنان، آمریکا و هیچ قدرت دیگر پشتیبانی از آنان نخواهند کرد. خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: «وَ لاتَرکَنُوا الی الَّذینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النّارُ». (۱۱) ابرقدرت‌ها، آن لحظه‌ای که منافع‌شان اقتضا کند، شما و قدیمی‌ترین وفاداران و دوستان خود را قربانی می‌کنند و پیش آنان دوستی و دشمنی و نوکری و صداقت، ارزش و مفهومی ندارد، آنان منافع خود را ملاک قرار داده‌اند و به صراحت و در همه جا از آن سخن می‌گویند. (۱۲)
شما بدانید آنقدر که ابرقدرت‌ها از صدام – این نوکر چشم و گوش بسته – پشتیبانی کردند، از شماها که قدرت‌های کوچک و حکومت‌های ضعیف هستید، پشتیبانی نمی‌کنند و شما عاقبت این جنایتکار و همقطار جنایتکارش، شاه مخلوع را به عیان دیده‌اید. قدرت‌های بزرگ، بیش از آنچه از شما استفاده نمایند، از شما طرفداری نمی‌کنند و شماها را برای منافع خویش به هلاکت می‌کشند. (۱۳)

هشدار به دولتهای منطقه
به دولتهای منطقه که برای فجایع مخالف با اسلام و تعلیمات قرآن، گردهمایی می‌نمایند، اخطار می‌کنم که اقدام و قیام بر ضد اسلام و ملتهای اسلامی نکنند.
در صورتی که چنین کنند، دولت و ملت ایران که بزرگ‌ترین قدرت منطقه است، به اذن اللَّه تعالی بر شما نخواهد بخشود و هر پیامدی که برای شما پیش آید، خود، مسؤول آن هستید. از شما که رگ حیات و شریان بزرگ اقتصاد و صنایع جهان در دستتان است، هیچ عذری در پیشگاه معظم خالق و مخلوق پذیرفته نخواهد شد. (۱۴)
این‌جانب به شما دولتهای منطقه هشدار می‌دهم که با مشورت با عقلا و تفکر در آینده خود، بدون توجه به وعده‌های آمریکا و دوستانش که می‌خواهند شما را گرفتار کنند و با تخیلات نابجا همچون صدام عفلقی، شما را به دام می‌اندازند تا خود را در منطقه هر چه بیشتر حاضر کنند و سرنوشت منطقه را به دست گیرند، خود را از این مهلکه کنار گیرید. (۱۵)
کلام آخر با دولتهای منطقه
کلام آخر با دولتهای منطقه است که همچون صدام بدبخت، آلت دست آمریکا شده‌اند و برای رضای آمریکا و اسرائیل و برای حفظ منافع آنها به‌ویژه آمریکا می‌خواهند خود را به خذلان اخروی و هلاکت و ننگ دنیوی دچار کنند، نصیحت می‌کنم که… با جمهوری اسلامی که تنها قدرت بزرگ و برومند منطقه است، دوستی کنید و مطمئن باشید که آمریکا در شدت‌ها و گرفتاری‌ها به شما کمک مؤثر نخواهد کرد. (۱۶)
به دولت‌ها و حکومتهای منطقه، خصوصاً به عربستان و کویت می‌گویم که همه شما در ماجراجوییها و جنایاتی که آمریکا می‌آفریند، شریک جرم خواهید بود.
خودتان و کشور و مردم اسلامی را در برابر آمریکا، این قدر ذلیل و ناتوان نکنید. اگر دین ندارید، لااقل آزاده باشید. (۱۷)

سخنی با مسلمانان
مسلمانان باید بدانند تا زمانی که تعادل قوا در جهان به نفع آنان برقرار نشود، همیشه منافع بیگانگان بر منافع آنان مقدّم می‌شود و هر روز شیطان بزرگ، به بهانه حفظ منافع خود، حادثه‌ای را به وجود می‌آورند. (۱۸)

۱) صحیفه امام، ج ۲۰، ص ۳۵۰
۲) صحیفه امام، ج ۱۶، ص ۳۲۴
۳) صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۴۱۳
۴) صحیفه امام، ج ۱۴، صص ۱۳۷ – ۱۳۸
۵) صحیفه امام، ج ۱۸، ص ۲۶۸
۶) صحیفه امام، ج ۱۷، ص ۲۶۰
۷) صحیفه امام، ج ۲۱، صص ۸۰ – ۸۱
۸) صحیفه امام، ج ۲۰، ص ۳۵۰
۹) صحیفه امام، ج ۲۰، ص ۳۵۰
۱۰) صحیفه امام، ج ۲۰، ص ۳۵۲
۱۱) صحیفه امام، ج ۱۷، ص ۴۸۳
۱۲) صحیفه امام، ج ۲۰، ص ۳۲۹
۱۳) صحیفه امام، ج ۱۶، ص ۲۵۸
۱۴) صحیفه امام، ج ۱۶، ص ۵۱۷
۱۵) صحیفه امام، ج ۱۹، ص ۳۱
۱۶) صحیفه امام، ج ۱۷، صص ۳۹۵ – ۳۹۶
۱۷) صحیفه امام، ج ۲۱، صص ۸۹ – ۹۰
۱۸) صحیفه امام، ج ۲۱، ص ۸۳