برخی از اعضای انجمن ادبی حافظ، به فکر تنش هستند و دغدغه تریبون دارند

اسماعیل یکتائی با بیان اینکه برخی در قالب انجمن ادبی، به دور فضای ادبی هستند، اظهار کرد : یکی از درس هایی که از دوران اسارتم آموختم صبر و تحمل است ولی خودتان قضاوت کنید که برخی چه کارها انجام دادند که کاسه صبرم لبریز شد.

کد خبر : 40075
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۴ - ۸:۰۵

به گزارش لنگرخبر، بر طبق آخرین شنیده ها، اسماعیل یکتایی که در تیر ماه گذشته به عنوان رئیس انجمن حافظ شهرستان لنگرود معرفی شده بود، از سِمَت خود استعفا داد.

یکتایی  در گفت و گو با خبرنگار لنگرخبر با صحت اعلام استعفای خود، در خصوص دلیل استفعا، گفت : حکم من برای انجمن ادبی موقت بود ولی یکی از بارزترین دلیل استعفایم قبل از پایان تاریخ حکم، عدم سازگاری برخی از اعضا با روحیات انجمن ادبی بود.

وی افزود : یکی از اهدافم برگزاری انتخابات و تشکیل شورای  ۵ نفره برای پیگیری مشکلات و موارد انجمن بود که با کارشکنی ها و عدم هماهنگی برخی مواجه شدم و برخی از اعضا همواره در فکر ایجاد تنش در انجمن بودند.

اسماعیل یکتایی با بیان اینکه برخی در قالب انجمن ادبی، به دور فضای ادبی هستند، اظهار کرد : یکی از درس هایی که از دوران اسارتم آموختم صبر و تحمل است ولی خودتان قضاوت کنید که برخی چه کارها انجام دادند که کاسه صبرم لبریز شد.

یکتایی اضافه کرد : برخی در انجمن ادبی حافظ به جای دغدغه ادبیات و انتشار فرهنگ، دغدغه تریبون دارند و به دنبال استفاده های شخصی برای رسیدن به امیان خود را دارند.

پ ن : حکم وی به عنوان رئیس تا پایان شهریور ماه بود، ولی تا برگزاری انتخابات برای تعیین هیات ۵ نفره امنا یا شورا و انتخاب یک رئیس از ۵ نفر، که تاکنون برگزار هم نشد، یکتایی مسئول این انجمن بود که ظاهرا به دلایلی که ذکر شد تاب ادامه کار را در انجمن ادبی حافظ لنگرود نداشت. 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 3 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۳
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

داوود خانی خلیفه محله " لنگرودی" چهارشنبه , ۲۰ آبان ۱۳۹۴ - ۹:۳۹

آقای یکتایی را هرچند از نزدیک ندیده ام، پرواضح است ایشان نیازی به این گونه پست ها ندارند. چون نویسنده و شاعر دلسوزی هستند، معضلات ادبی پیش روی شهرستان آزارشان می دهد.
اوایل دهه هفتاد یادم است یکی دوباری در انجمن های ادبی شهر لنگرود حضور پیدا کردم و دیدم چه بلوایی است و عطایش را به لقایش بخشیدم و این در حالی بود که در املش، این انجمن ادبی با بهترین کیفیت و کمیت به کار خودش ادامه می داد و شاعران شرق گیلانی پاتوق هفتگی شان املش بود.
متاسفانه به نظر می رسد فضای مسموم ادبی لنگرود هنوز سم زدایی نشده است.
چه بگویم شاید مصداق “دو یا چند پادشاه در اقلیمی نمی گنجند” باشد که در این صورت می بینیم در شهرهایی مثل کاشان و همین آستارا و یا صومعه سرای خودمان چنین نیست و شاعران مطرح در نهایت آرامش و دوستی به شهرهای خود خدمت فراوانی کرده اند.
امید این مشکل بزرگ با تعامل و مدارا حل و فصل شود تا بار دیگر لنگرود شاعرپرور باشد و…

دیوشلی پنجشنبه , ۲۱ آبان ۱۳۹۴ - ۱۷:۱۰

تا بود چنین بود متاسفانه کسانی که دغدغه شان همه چیز است الا فرهنگ و ادبیات تنها عرصه فراروی ادب دوستان لنگرود – شهری که روزگار ی هم ردیف شیراز و کاشان پر بود از استعدادهای ناب و درخشان- را به تریبونی برای عرض اندامهای سیاسی و اجتماعی خود تبدیل کرده اند
این فضا را بنده هم مدتی تجربه کردم و از خیر حضور در آن گذشتم و چه حیف که چنین می شود
بیچاره لنگرود …. بیچاره شعر و ادب ….. بیچاره حافظ ……..

ناشناس جمعه , ۲۲ آبان ۱۳۹۴ - ۲۱:۱۶

انجمن ادبی حافظ تبدیل به مکانی شده که فرهنگ در درجه دوم قرار گرفته و بغیر از چند عضو قابل احترام برخی دیگر همه تنها با ادعای روشنفکری کارهایی میکنن که درخور یک مکان فرهنگی نیست.