خریدوفروش آرا، از فقر تا مد!
خریدوفروش آرا، از فقر تا مد!

برخی از مردم، رویه نقره‌داغ نمودن برخی کاندیداها را در پیش‌گرفته بودند یعنی علیرغم پول گرفتن از عوامل خرید رأی برخی کاندیداها، به کاندیدای مدنظر خود رأی دادند.

به گزارش لنگرخبر، موضوع خریدوفروش آرای انتخاباتی که در گذشته های نه چندان دور، به عنوان یک پدیده شوم خوانده میشد و قبح این عمل بر کسی پوشیده نبود و حتی اگر کسی به دلایلی به آن مبادرت می نمود و حداقل سعی میکرد به خاطر حفظ آبروی اجتماعی و خانوادگی و شخصی خود، آن را به عنوان یک راز حفظ کند، به چنان مرتبه ای رسیده که امروزه از آن به عنوان یک اعتراض اجتماعی، مد انتخاباتی، فقر فرهنگی و حتی عرف متداول، یاد می شود.

امروزه آنقدر پارادوکس ها و متناقض گویی ها در باب چرایی و چگونگی خریدوفروش رأی، فراوان شده که واقعا نمی توان پاسخ های روشنی به آن داد و ظاهرأ این پدیده مرسوم شده تا مدت های مدیدی میهمان صندوق‌های رأی خواهد بود!

مطمئنا در این مقال نخواهد گنجید تا در خصوص جزئیات این موضوع اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی که حتی پا به عرصه های هنری و ورزشی ما گذاشته بطور کامل و دقیق صحبت نمود اما آنچه مشخص است این است که اگر دست‌اندرکاران اجرایی و همچنین نخبگان و فرهیختگان جامعه در این خصوص بیشتر از این سکوت و اغماض نمایند و آن را به عنوان یک مسئله حل ناشدنی بپندارند، دیری نخواهد گذشت که آسیب های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی ناشی از آن گریبان همه را خواهد گرفت، هر چند که درهمین زمان حال هم تبعات منفی آن را در نقل قول دیالوگ های بین برخی از نمایندگان و برخی مردم ناراضی از عملکرد آنان، می توان شنید که یکی دیگری را به سلب مسئولیت از خود در قبال او به جهت فروش رأی خود به او متهم می کند و دیگری او را به عملکرد ضعیف و روا داشتن تبعیض در باب چرایی توسعه نامتوازن در جای جای شهرستان‌ها!

بهرحال کاملا مشخص و مبرهن است که موضوع خریدوفروش آراء، مسئله ای نسبی بوده و غیر واقع بینانه خواهد بود که انتظار داشته باشیم بتوان آن را به کلی ریشه کن نمود؛ اما باید به این موضوع باور داشت که می توان در دو بعد اجرایی و فرهنگی، آن را کنترل نمود:

۱ـ در بعد اجرایی:
الف) عزم جدی تر دست‌اندرکاران اجرایی و نظارتی انتخابات با تکیه بر شناخت و اشرافیت کامل آنان از مناطق مختلف شهرستان و زیرنظر داشتن و محدود نمودن واسطه های مشهور به خریدوفروش آرا در سطح مناطق مختلف، حداقل در روز برگزاری انتخابات بطرق مختلف محسوس و نامحسوس.

ب) دقت نظر در انتخاب عوامل اجرایی صندوق‌های رأی ازجمله نمایندگان فرماندار، بازرسی، هیئت نظارت و متصدیان ثبت‌نام و به‌کارگیری سلایق مختلف در جایگاه‌های رأی‌گیری و تجمیع ننمودن منتسبان یا هواداران یک یا چند نماینده در یک محل رأی‌گیری به‌منظور کنترل دقیق‌تر بر اسناد سجلی رأی‌دهندگان و ممهور نمودن شناسنامه و …

ج) جلوگیری از تجمع یا ورود برخی عوامل مستقر خرید آرا در حوزه ثبت‌نامی همراه با فروشندگان آرا، پای صندوق‌های رأی (البته پیشنهاد می‌گردد که وزارت کشور تدبیری اتخاذ نماید که در هر صندوق انتخاباتی یک نفر به‌عنوان امین، در نوشتن آرا افراد کم‌سواد یا بی‌سواد، همکاری نماید و نماینده فرماندار یا بازرسی، بر این کار نظارت داشته باشد).

د) تشویق مردم به حضور در محل‌های رأی‌گیری در مهلت قانونی مقرر در طول روز و حتی‌الامکان پرهیز نمودن از تمدید مهلت رأی‌گیری. (تجربه ثابت نموده که خریداران و فروشندگان حرفه‌ای آرا، بهترین زمان را در ساعات پایانی مهلت رأی‌گیری دانسته و به جهت ازدحام زیاد و شلوغی سر دست‌اندرکاران اجرایی صندوق‌ها و نبود کنترل لازم، بیشترین سوءاستفاده را در ساعات تمدید مهلت رأی‌گیری انجام می‌دهند).

۲ـ در بعد فرهنگی:
الف) اصلاح امور از خود و اشاعه فرهنگ انتخاب درست در گروه‌های خانواده، دوستان و همکاران.

ب) افزایش سطح آگاهی‌های مردم در باب تأثیرات سوء خریدوفروش رأی؛ از طریق صدا سیما، جراید، سایت‌ها و شبکه‌های مجازی.

ج) امربه‌معروف و نهی از منکر خریداران و فروشندگان رأی و رسوا نمودن عوامل غیرقابل هدایت از طریق گزارش به نهادهای ذی‌ربط.

د) رأی ندادن به کاندیدایی که نسبت به خرید رأی اقدام می‌نماید. (البته طبق شنیده‌ها و دیده‌هایی از دوره‌های قبل، ظاهراً برخی از مردم، رویه نقره‌داغ نمودن برخی کاندیداها را در پیش‌گرفته بودند یعنی علیرغم پول گرفتن از عوامل خرید رأی برخی کاندیداها، به کاندیدای مدنظر خود رأی دادند).

 

/علی‌حسین‌پور