بروز فساد در نظام سیاسی و اداری به دلیل وجود مدیران ناکارآمد است
بروز فساد در نظام سیاسی و اداری به دلیل وجود مدیران ناکارآمد است

مهم‌ترین دلیل بروز و ظهور انواع فساد در یک نظام سیاسی و یا اداری وجود مدیران ناکارآمد و یا آلوده و نیز فقدان نظارت قوی و مستمر است.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی لنگرخبر، میثم موسی پور در آخرین یادداشت خود مطالبی را تحت عنوان ” فساد سیاسی، اداری و اقتصادی ” نوشت.

 

فساد سیاسی، اداری و اقتصادی یک معضل جهانی است که از درجه مشروعیت و اثربخشی دولت‌ها می‌کاهد تا آن اندازه که می‌تواند دولت‌ها و نظام‌های سیاسی را با بحران مشروعیت و مقبولیت مواجه سازد. فساد از هر نوع آن‌که باشد ثبات و امنیت جوامع را به خطر انداخته و تهدیدی جدی علیه امنیت ملی محسوب می‌شود. فساد، ارزش‌های اسلامی، اخلاقی و آزادی سیاسی را مخدوش ساخته و از این طریق مانع توسعه سیاسی و اجتماعی جامعه می‌شود.

 

چنانچه بخواهیم فساد را در قالب یک معادله ارائه دهیم این معادله بدین‌صورت خواهد بود: انحصارطلبی به‌علاوه سوءاستفاده از قدرت، منهای پاسخگویی و شفافیت عملکرد مساوی با فساد است. مهم‌ترین دلیل بروز و ظهور انواع فساد در یک نظام سیاسی و یا اداری وجود مدیران ناکارآمد و یا آلوده و نیز فقدان نظارت قوی و مستمر است.
قابل‌توجه‌ترین تعریفی که امروزه در کشورهای غربی برای پدیده فساد مالی و اقتصادی در دستگاه‌های دولتی وجود دارد این است که فساد اقتصادی عبارت از «استفاده از پول مردم برای مقاصد شخصی» است. واقعیت این است که در دنیای امروز فساد مالی می‌تواند از حاکمان یک کشور به مردم آن سرایت کند و به‌عنوان هنجاری اجتماعی رواج یافته و نهادینه شود. به‌طوری‌که کارمندان دولتی ازآنجاکه می‌بینند حاکمان دولت غرق در فساد مالی هستند، به فکر سوءاستفاده از موقعیت اداری خود می‌افتند.

 

سازمان شفافیت بین‌المللی: یک سازمان غیردولتی است که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و دفتر اصلی آن در شهر برلین آلمان قرار دارد. هدف این سازمان که در حدود ۱۸۰ کشور نمایندگی دارد تلاش برای مبارزه با فساد و افزایش آگاهی در مورد آن است. این سازمان به‌طور سالیانه اقدام به انتشار شاخص اداره فساد می‌کند. سنجش فساد با استفاده از شاخص‌های نظیر اختلاس، رشوه‌گیری، خریدوفروش پست‌های دولتی، رشوه پذیری دستگاه قضایی، فساد مالی در میان سیاستمداران و مقام‌های دولتی و عدم مقابله کافی یا ناکارایی در پیکار علیه مواد مخدر است.

 

در کشورهای صنعتی، فساد بیشتر در رده‌های بالای جامعه متمرکز است، درحالی‌که در کشورهای درحال‌توسعه، فساد تمام زیروبم جامعه را در برگرفته است. توسعه‌نیافتگی و فساد همانند یک دور باطل یکدیگر را تقویت می‌کنند و فساد سیاسی و اقتصادی را به وجهی از خصوصیت جوامع توسعه‌نیافته تبدیل می‌کنند.
اینکه در دو دهه اخیر در سراسر جهان، مدام بر ضرورت مقررات زدایی و تسهیل فعالیت‌های اقتصادی تأکید می‌شود، برای رهایی از فساد سیاسی است چراکه ” فساد سیاسی، مادر فساد اقتصادی است”.

 

تنها دولت نیست که مسئول کاهش فساد است. مجلس، نهادهای مدنی، صاحبان مشاغل، رسانه‌ها و حتی شهروندان عادی نیز در کاهش فساد مسئول هستند. ازآنجاکه فساد برای همه نامطلوب است، مبارزه با آن نیز یک مسئولیت مشترک است.

 

میثم موسی پور (پژوهشگر علوم ارتباطات اجتماعی، رسانه و فضای مجازی)