خوشحالی وزیر راه برای خرید ۲۰ فروند هواپیمای ATR که مشابه داخلی دارد!
خوشحالی وزیر راه برای خرید ۲۰ فروند هواپیمای ATR که مشابه داخلی دارد!

باید دید که خرید ۲۰ فروند جت ملخدار با وجود تولید مشابه آن در داخل ارزش اینهمه ریسک مالی و صرف هزینه ۴۰۰ میلیون دلاری را داراست؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی لنگرخبر، ۲۰ فروند جت ملخ دار در راه آسمان ایران، شاید بزودی، این سومین قرارداد خرید هواپیما برای ایران است که همین امروز و فردا به امضا می‌رسد.

به گزارش «نسیم آنلاین»، آنهم در شرایط نه چندان خوب مالی در اتحادیه اروپا و حتی آمریکا که ثبت سفارش را برای خرید این مدل هواپیماها به شدت فرو کاسته است.

ایران، اکنون با این خرید آخر، هدیه بزرگی به فرانسه و ایتالیا داده است، منهای خرید هواپیما از بوئینگ و ایرباس.

اصغر فخریه کاشان، مرد شماره یک مذاکرات بین‌المللی این روزهای وزارت راه وشهرسازی گفته که قرارداد خرید ۲۰ فروند هواپیمای “ای تی آر” برای ایران ایر هم بزودی به امضا می‌رسد، با رقمی در حدود ۴۰۰ میلیون دلار. مضاف بر آن، اکنون قرارداد ایران ایر با کمپانی بزرگ بوئینگ هم به خانه آخر رسید.

این یعنی یک نفس راحت برای “عباس آخوندی” که سه سال سخت را با حرکت بر لبه تیغ انتقاد در دولت یازدهم تجربه کرده و اکنون با ورود پرنده ها از قاره سبز به آسمان ایران به پهنای صورت می‌خندد. هر چند که امضای قرارداد خرید هواپیما از سوی ایران در ۱۲ ماه گذشته انتقادات فراوانی را به دنبال داشته  است.

گفته میشود که در حال حاضر ۸۷ درصدحمل و نقل مسافر کشور در بستر حمل و نقل جاده ای صورت می گیرد که بر این رقم، باید سهم ۷ درصدی حمل نقل ریلی، ۵ درصدی حمل و نقل هوایی و اندک سهم باقیمانده دریایی را هم افزود.

از این رو، همواره کشمکش مدافعان و موافقان خرید هواپیما بر این نقطه استوار بوده که  چرا با وجود سهم اندک حمل و نقل هوایی در جابجایی مسافر، دولت زیر بار تعهد چند میلیارد دلاری رفته است؟

دولتمردان معتقدند که تحریم های چهار دهه اخیر صنعت حمل و نقل هوایی کشور  را بیش از سایر بخش های حمل و نقلی  دچار سوء هاضمه کرده است.

دلیل دیگر آنها، جلوگیری از پرداخت سالانه ۵ میلیارد دلار به ایرلاین های خارجی از ناحیه مسافران ایرانی بوده که مجبور می شوند به دلیل نا ایمن بودن شبکه حملو نقل هوایی با پرندگان ایرلانیهای خارذجی به پرواز در آیند. هم اکنون از ۲۳۰ فروند هواپیمای موجود در شبکه ناوگان هوایی ۱۶۰ فروندآن فعال بوده و مابقی زمین گیر شده اند. از این رو، متوسط عمر ناوگان هوایی ایران ۲۳۲ سال بوده که لااقل ۲ برابر  عمر ناوگان هوایی اروپا است.

نتیجه چنین امری، تاخیرهای مکرر در پروازها، سقوط گاه و بیگاه هواپیماو خلاصه اینکه تبدیل شدن حمل نقل هوایی ایران به یک شبکه نا امن بوده است.

درکنار این، مخالفان خرید هواپیما که در نوع خود به دو دسته تقسیم می شوند تصریح دارند که خرید ۲۰ فروند جت ملخدار هیچ ارتباطی به پروازهای برد بلند نداشته و در شرایط خشکسالی مالی دولت امری برمدار خطاست و تاکید دارند که ایرباس این ۴۰۰ میلیون دلار هزینه خرید ۲۰ فروند “ای تی آر” را در کمال خونسردی بر ایران تحمیل ساخته است.

جالب تر اینکه منتقدان خرید جت های ملخ دار انگشت اشاره خود را بر نقطه مهمی متمرکز ساخته اند؛ درحال حاضر زیر ساخت تهیه و تولید این پرنده های فلزی در داخل مهیا بوده و از سالها قبل شرکت صنایع هواپیمایی در ساخت آن سرگرم بوده است.

از آن مهمتر، اینکه در حال حاضر، “ای تی آر” در جهان بدون مشتری بوده و در مقابل هر فروند هواپیمای جت ملخ‌دار در شرکت هواپیمایی ایرانی “هسا” با ۷۰ نفر ظرفیت، در محدوده ۱۶ میلیون دلار تمام می شود یعنی قیمتی  به مراتب کمتر از مشابه خارجی آن.

فرهاد پرورش ، مدیر عامل ایران ایر گفته که ۲ تا ۴ فروند “ای تی آر”ها  اواخر سال ۲۰۱۶ به ایران تحویل داده می شود و افزوده که در ساله ای ۲۰۱۷ و  ۲۰۱۸ هم به ترتیب  ۸ فروند ازاین نوع پرنده تحویل ایران می شود.

تا اینجای کار و با تاخیر در امضای قرارداد درخرید این پرنده های غربی، برش نخست وعده طرف مقابل دایر بر تحویل دو فروند تا پایان سال ۲۰۱۶ رنگ واقعیت به خود نگرفته است.

بر این مورد باید ناتوانی در تامین مالی خرید هواپیمای های مذکور را هم افزود که تا اکنون مشخص نشده چگونه هزینه مورد نظر پرداخت می شود.

فارغ از کندو کاو بیشتر درنوع خرید این مدل هواپیما اما واقعیت این است که  ایران ایر در شرایط مالی نامناسبی قرار داشته و این بنگاه قدیمی با زیان بیش از سرمایه خویش روبرو شده است. این رخداد راه تنفس ایرلاین بزرگ کشور را برای تجدید قوا از ناحیه خرید هواپیما به شدت دشوار ساخته است. حال آنکه مدیر عامل ایران ایر گفته روش تامین مالی این پرنده ها به صورت اجاره به شرط تملیک است. پیام روشن این نوع خرید این است: مادامی که تسویه کامل صورت نپذیرد مالکیت قطعی هواپیماها به  ایران منتقل نمی شود. براین مورد، باید شائبه پرداخت تضمین‌های عجیب و غریب را هم افزود  که در قالب “وثیقه سنگین” در اختیار طرف غربی قرار گرفته است. باید دید که خرید ۲۰ فروند جت ملخدار با وجود تولید مشابه آن در داخل ارزش اینهمه ریسک مالی و صرف هزینه ۴۰۰ میلیون دلاری را داراست؟