نماد شهر لنگرود،آزرده از جفای روزگاران/آغاز مرمت پل خشتی برای اولین بار پس از زمان قاجاریه
نماد شهر لنگرود،آزرده از جفای روزگاران/آغاز مرمت پل خشتی برای اولین بار پس از زمان قاجاریه

پل خشتی لنگرود خسته از غبار روزگار و با همه زخم های فراوان چون فرشته ای بال گشوده و همچنان پس از چند قرن دو سوی شهر را به هم پیوند می دهد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی لنگرخبر، پل خشتی لنگرود خسته از غبار روزگار و با همه زخم های فراوان چون فرشته ای بال گشوده و همچنان پس از چند قرن دو سوی شهر را به هم پیوند می دهد.

پل خشتی معروف لنگرود که نمادی از این شهر است ، دور از ساحل دریا هنوز گرد و غبار روزگاران را بر چهره دارد و میراث دار رونق تجاری گذشته و انتقال دهنده هنر معماری گذشتگان به نسل های آینده در این خطه از کشور بشمار می رود.

دو پایه پل خشتی لنگرود چون فرشته ای بالهایش را به دو سوی شهر گشوده است ، یک پایه راه به بازار و مرکز شهر لنگرود دارد که حاکی از نقش تجاری دریایی این منطقه در گذشته است و از سوی دیگر بلندی این پل بر روی رودخانه که نشان از پرآب بودن آن در گذشته دارد .

این پل که قرن ها محل عبور مرور مردم و زمانی هم محل حمل بارکشتی های تجاری بوده است ، خاطرات گذشته و آثار رونق اقتصادی و تجاری در کرانه های خزر را حفظ کرده است.

این برزگترین پل خشتی گیلان نشان می دهد که زمانی کشتی های حمل و نقل تجاری روسی برای تخلیه بار وارد این رودخانه می شدند و فاصله چند کیلو متری دریا تا لنگرود را طی می کردند تا بار خود را خالی کنند.

این پل در مسیر راه قدیم لاهیجان به لنگرود ساخته شده است و اتاق های مستقر در دو بازو آن نشان از تجاری بودن و بندری بودن لنگرود در گذشته دارد .
رونق صنعت ابریشم در دوره های صفویه و قاجاریه در شمال کشور یکی از دلایل گرمی تجارت لنگرود در گذشته بوده است و می توان دریافت که چگونه داد و ستد بین ایران و روسیه از این منطقه گمرکی انجام می شده است.

هنوز هم سر و صدا و هیاهوی ملوانان در خشت خشت این پل طنین انداز است ، هنوز می شود صداهای کارگرانی که شناورها را بار می کردند و یا غلغله بازار پر رونق شمال را در اینجا شنید و هنوز می توان پژواک صدای ماهیگیرانی که بار ماهی ها را با قایق ها جابجا می کردند را از دیوارهای آن شنید .

آری این رودخانه که زمانی آب شرب و مصرفی ساکنان شهرها و روستاهای اطراف را نیز تامین می کرد و آب زلال را به مادر خود خزر می بخشید امروز در مسیر عبور خود از میان هزاران نوع آلودگی به موجودی سمی تبدیل شده است که نباید به آن دست زد.

و هیچ نشانی از روزگاری که بوی ماهی در فضای شهر و حاشیه های رودخانه می پیچید وجود ندارد، دیگر خبر از آن پاکی و شفافیت آب نیست و همه جا صحبت از آلودگی است .

تاسف اینجاست که این تنها سرنوشت غمناک رودخانه لنگرود نیست ، این سرنوشت تمامی رودخانه پر آب ترین استان کشور است که به لجن زاری از پساب ها تبدیل شده اند.

آری اتاقک های خشتی گمرکی مخروبه اطراف پل که در کنار هیاهوی بازار روز لنگرود ساکت و آرام ایستاده است حاکی از رونق گذشته بازرگانی در این رودخانه دارد .
به گفته محلی ها این رودخانه که از زیر پل و از داخل شهر لنگرود می گذرد از ارتفاعات لاهیجان سرچشمه می گیرد و در چمخاله به آغوزش مادر خود دریای خزر می پیوندد.

زنان و مردان لنگرودی با این پل بزرگ شده اند و خاطرات زیادی از پل خشتی در سینه دارند این پل در مرکز شهر جزئی از زندگی و خاطرات شهروندان لنگرودی محسوب می شود .

پیرمرد ۷۵ساله لنگرودی در باره این پل می گوید: این پل ترک خورده و مدت های زیادی است که به حالت خود رها شده است و کسی به فکر این پل نیست .
جواد ترابی گفت: دو بازوی این پل چون شب پرک (خفاش) هشت طاقچه دارد ، اطاقه های متروکه که بر روی پایه های پل قرار گرفته بوسیله معماری بسیار ماهر و هنرمند احداث شده است .

وی افزود: در گذشته از کشور روسیه بار با بارکاس (یک نوع شناور روسی) از طریق رودخانه لنگرود که امروز یک رودخانه کم آب محسوب می شود به شهر لنگرود به عنوان لنگرگاه حمل و نقل می شد.

وی تصریح کرد: اتاقک های متروکه و در حال تخریب در زمان صفویه و قاچاریه به عنوان اتقاق تشریفات و گمرکی برای تجار روسیه و ایران بشمار می رفتند.
یک شهروند لنگرودی دیگر گفت: از زمان قاجاریه تاکنون هیچ بازسازی ومرمتی بر روی این پل تاریخی صورت نگرفته است.

علی آذرهوش افزود: این پل از آجر و ساروج ساخته شده است و تاکنون هیچ زلزله و حادثه ای تاثیری در آن نداشته و همچنان پس از قرن ها مقاوم ایستاده و گوش به غلغله صدای بازار سپرده است.

بنا به برخی از منابع تاریخی تا سال ۹۱۲ هجری قمری در لنگرود فقط پل های چوبی وجود داشته و پل خشتی وجود نداشت.
ساخت این پل با قدمتی ۵۲۰ ساله حدود سال ۹۲۶ هجری قمری در دوره صفویه ثبت شده است که دارای چهار و نیم متر طول و ارتفاع آن از سطح رودخانه ۹متر و هفتاد سانتی متر است .

این پل تاریخی لنگرود دارای ۲ دهانه فراخ برای عبور شناورها بر روی رودخانه لنگر رودخان بین راه قدیم لاهیجان به لنگرود و درمرکز شهر لنگرود در کنار بازار ماهی فروشان ساخته شده است.

رییس اداره میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی شهرستان لنگرود در این باره گفت: قرارداد تعمیر و مرمت کامل این پل خشتی با یک پیمانکار مجرب بسته شده است ولی بارش برف سنگین شروع این کار را به تاخیر انداخت .

سید مهدی شمسی پل خشتی را مهمترین اثر تاریخی و گردشگری لنگرود دانست و خاطرنشان کرد : مرمت و بازسازی کامل این پل تاریخی با یک میلیارد ریال اعتبار از شنبه هفته آینده آغاز خواهد شد و پیمانکار قول داده است که تا عید آن را تحویل دهد.

وی افزود : بافت عابرپیاده ، پایه ها و اتاق های پل بصورت قدیمی و سنتی مرمت و تحویل خواهد شد تا اصالت آن حفظ شود.

وی یادآورشد: بخش های کمی از این پل در ۳۰ سال قبل بصورت مختصر مرمت شد که این کار غیر حرفه ای و با آجرهای نامناسب صورت گرفته است که به زیبایی و سنتی بودن آن آسیب زده است که در این بازسازی تمامی این مصالح به شکل قدیمی بر می گردند.

رییس اداره میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی شهرستان لنگرود گفت: این پل از گذشته محل اتصال ۲ بخش از شهر لنگرود بوده است و بر روی رودخانه لنگر رودخان بنا شده است و نام لنگرود نیز از لنگر و پهلوگیری کشتی ها در این پل گرفته شده است .

وی با بیان اینکه آثار اولین کشتی هایی که در این رودخانه لنگر گرفته اند در محوطه شهرداری لنگرود وجود دارند افزود: پل خشتی و حمام قدیمی ، ساحل زیبای چاف و چمخاله و دیدنی های کوهپایه از جمله آثار تاریخی و گردشگری شهرستان لنگرود بشمار می روند.

شهرستان لنگرود با سه بخش بخش مرکزی ، کومله و اطاقور در شرق گیلان قرار دارد و دارای ۱۳۷هزار نفر جمعیت است.