گردشگری در ایران باید جایگزین نفت شود
گردشگری در ایران باید جایگزین نفت شود

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با اشاره به اهمیت سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری گفت این سازمان آن‌قدر اهمیت دارد که باید جایگزین نفت در کشور ما شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی لنگرخبر، به نقل از  “توریسم آنلاین” وی که سومین دوره نمایندگی خود را سپری می‌کند، در هر سه دوره از حوزه انتخابیه لنگرود وارد مجلس شده است. لاهوتی پیش از نمایندگی مجلس سال‌ها در سمت‌های مدیریتی متعدد مشغول به کار بوده و به این واسطه بالطبع با مسئله قانون‌گذاری و بحث بودجه به طور مستقیم سروکار داشته است.

از مسئولیت‌های وی در دولت و مجلس می‌توان به مدیریت شهرداری‌ها در چند استان کشور، دبیری کمیسیون مدیریت بحران کارگروه عمران در مجمع عالی نخبگان ایران، عضویت در فراکسیون تعاون و گردشگری مجلس، نایب‌رئیسی فراکسیون محیط‌زیست، عضویت در هیأت‌رئیسه گروه دوستی پارلمانی کشورهای اتریش و بوسنی و هرزگوین، عضویت در کمیسیون آیین‌نامه داخلی، عضویت در هیأت‌رئیسه کمیسیون عمران در مجلس شورای اسلامی و ریاست فراکسیون مدیریت شهری و روستایی مجلس اشاره کرد.

با لاهوتی پیرامون ضرورت‌های حال حاضر صنعت گردشگری در ایران، نسبت بودجه سال ۹۶ با این بخش، چالش‌ها و موانع ورود بخش خصوصی به حوزه گردشگری و عملکرد دستگاه ذی‌ربط دولتی گفت‌وگو کردم.

■ اهمیت صنعت گردشگری در دنیا آن‌قدر زیاد است که ۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی از این بخش تامین می‌شود و در دنیا به طور متوسط از هر ۱۰ شغل، یک شغل به این بخش مربوط است. به نظر شما چرا در ایران، ما هنوز فاصله بعیدی با کشورهای موفق دنیا در این صنعت داریم؟

– صنعت گردشگری امروز رتبه سوم اقتصاد دنیا را به خود اختصاص داده است. از سوی دیگر، ما هم یکی از کشورهای برتر دنیا به لحاظ ظرفیت‌های گردشگری هستیم. در افق ۱۴۰۴ باید ۲۰ میلیون گردشگر همراه با ۳۰ میلیارد دلار درآمد حاصل از این جذب گردشگر داشته باشیم. در این راستا قدم‌هایی در کشور برداشته شد ولی این قدم‌ها کافی نیست.

■ بخشی از مسائل مدیریتی سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری به بحث بودجه و سهم این سازمان از اعتبارات دولتی برمی‌گردد. به عنوان عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، بفرمایید چه تمهیداتی در ارتباط با بودجه گردشگری سال ۹۶ در نظر گرفته شده؟

ما در بودجه سال ۹۶ تلاش کردیم بودجه گردشگری را نسبت به سال گذشته افزایش بدهیم و این امر اتفاق افتاد اما من انتقادی به سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری دارم و آن، این است که قرار نیست این سازمان با منابع دولت تحول پیدا کند! قرار نیست دولت هتل بسازد یا در بخش‌های تفریحی، سیاحتی و استعدادهای گردشگری سرمایه‌گذاری کند. ما به دولت اجازه دادیم که برای مثال ۵۰ میلیارد فاینانس کند. سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری می‌تواند از این اعتبار فاینانس استفاده کند. همچنین می‌توانم به بخش حمل‌ونقل اشاره کنم که در این بخش یکی از قدم‌های خوبی که برداشته شده، مربوط به حمل‌ونقل ریلی و هوایی بوده که در جهت تقویت صنعت گردشگری است.

■ یعنی می‌گویید مجلس حق مطلب را در بخش بودجه ادا کرده و باقی قضیه به عملکرد دولت برمی‌گردد؟

-یکی از اشکالات اساسی که وجود دارد، این است که سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری همیشه حیاط‌خلوت دولت‌ها بوده. در زمانی که آقای سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث‌فرهنگی بود، ما قدری امیدوار شده بودیم، چون تحرکی در سازمان شکل گرفته بود اما الان دوباره انگار درِ سازمان بسته شده است! تنها راه نجات سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری این است که ما این سازمان را پاسخگو کنیم. ما در مجلس قبل با در نظر گرفتن ضرورت این پاسخگویی، طرحی را تهیه کردیم مبنی بر اینکه این سازمان مثل سازمان ورزش و جوانان به
وزارتخانه تبدیل شود.

■ نکته اساسی دیگری که در این میان وجود دارد و مورد اجماع همه صاحب‌نظران، نمایندگان و مدیران دولتی هم هست، ضرورت اجتناب‌ناپذیر ورود بخش خصوصی است. در مقام نماینده مجلس که ماهیتاً بر عملکرد دستگاه‌های دولتی نظارت دارد، عملکرد سازمان میراث‌فرهنگی را در این بخش چطور ارزیابی می‌کنید؟

بله، همان‌طور که گفتید، سازمان میراث فرهنگی و گردشگری باید از استعداد و توان بخش خصوصی حداکثر استفاده را به عمل بیاورد. بخش خصوصی تمایل بسیار زیادی برای ورود به سرمایه‌گذاری در حوزه گردشگری دارد اما متاسفانه سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری کشور قدرت سامان‌دهی این ظرفیت سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را ندارد. شما در نظر بگیرید که ما چه تعداد آژانس مسافرتی داریم؛ همه هنر این آژانس‌ها این است که در سال تعداد متناوبی مسافر ببرند ترکیه، دبی و… اما واقعیت این است که به اندازه خروجی، به ورودی توجه نشده است. در این بخش، همان‌طور که ما به خروجی گردشگر توجه می‌کنیم، باید ورودی‌ها را هم مدنظر داشته باشیم. مشکل صنعت گردشگری در بودجه دولتی نیست. این‌طور نیست که ما N ریال اعتبار بیشتر به این بخش اختصاص بدهیم و منتظر باشیم تحولی اساسی در صنعت گردشگری اتفاق بیفتد.

■ نظرگاه دیگری در فعالان میراث وجود دارد که معتقد است تجمیع میراث‌فرهنگی که ماهیتاً با مقوله «تاریخ فرهنگ» سروکار دارد، با گردشگری که صنعت است و باید به درآمدزایی فکر کند، جای انتقاد دارد. شما به این انتقاد چطور پاسخ می‌دهید؟

-من اصلاً چنین انتقادی را بجا نمی‌دانم. حفظ میراث فرهنگی در جهت تقویت صنعت گردشگری است و من مشکلی در تجمیع این دو بخش نمی‌بینم. شما به عنوان یک گردشگر به هر جای دنیا که بروید، حتما از آثار تاریخی و میراث فرهنگی آنجا سراغ می‌گیرید و بازدید می‌کنید؛ یعنی این دو باید در کنار هم باشند. این دو بخش مکمل هم هستند. میراثی‌ها اصرار در حفظ آثار دارند. این آثار وقتی حفظ می‌شود، معلوم است که به تقویت گردشگری هم کمک می‌کند، مثلاً حفظ آثار تخت‌جمشید در جهت تقویت صنعت گردشگری است. من نگاهی را که می‌گوید این دو بخش باید از هم جدا مدیریت شوند، قبول ندارم.

■ در مجموع به نظر می‌رسد مهم‌ترین ضرورت حال حاضر این بخش از نظر شما تغییر سازمان به وزارتخانه باشد؛ این‌طور نیست؟

-بله، دقیقاً. اعتقاد دارم که راه برون‌رفت از چالش‌های صنعت گردشگری در کشور، تبدیل سازمان به وزارتخانه است. آن وقت وزیر پیشنهادی وقتی بیاید از مجلس رای اعتماد بگیرد، حتما پاسخگوتر هم خواهد بود. نمی‌توانیم اهمیت سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری را نادیده بگیریم! این سازمان آن‌قدر اهمیت دارد که می‌گوییم باید جایگزین نفت در کشور ما شود. سازمان میراث‌فرهنگی و گردشگری الان در کشور ما کجای کار است و فاصله‌اش با این ایده‌آل چقدر است؟ خواهش می‌کنم این انتقاد را از قول من با همین جمله و همین لحن بنویسید که سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در کشور ما گم شده است. سرمایه‌گذاران بخش خصوصی به سازمان دسترسی ندارند.

■ در پایان بفرمایید با توجه به همه عوامل بازدارنده‌ای که در سطح بین‌المللی وجود دارد، برای جذب گردشگر خارجی چه تمهیداتی باید در نظر گرفته شود؟

-مردم خیلی از کشورها، ایران را دوست دارند. من اخیراً سفری به عمان داشتم و شاهد بودم که مردمشان چقدر خواهان سفر به کشورمان بودند. خب چرا ما نباید زمینه این امر را فراهم کنیم؟ این نگاه غلط نباید وجود داشته باشد که صنعت گردشگری به فرهنگ ما آسیب وارد می‌کند! چون نه تنها این‌طور نیست، بلکه ما می‌توانیم از طریق صنعت گردشگری به انتقال فرهنگ‌مان هم کمک کنیم. این‌همه جوسازی که بر علیه ما در دنیا صورت گرفته، می‌تواند با ورود گردشگر خنثی شود.

وقتی گردشگر خارجی بیاید و از نزدیک کشور، مردم و فرهنگ ما را ببیند، بر او روشن خواهد شد که تبلیغات منفی علیه ایران، کذب محض بوده است. همین تهران ما یکی از پایتخت‌های خوب دنیاست. ما در مجلس بستر را برای ورود بیش از پیش بخش خصوصی فراهم کردیم؛ این سازمان متولی است که باید از این بستر استفاده کند و سرمایه‌های آماده ورود را سازمان بدهد. در مجموع حرف من این است که سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در حال حاضر قدرت ساماندهی سرمایه‌های بخش خصوصی را ندارد. راه برون‌رفت از این مشکل، همان‌طور که گفتم، تبدیل سازمان به وزارتخانه است.