ثبت پل خشتی لنگرود در فهرست آثار ملی ایران در ۱۳ خرداد در تقویم خورشیدی

به گزارش لنگرنیوز ، امروزه، از پل خشتی لنگرود که از آجر و ساروج ساخته شده است، بعنوان معروف‌ترین بنای تاریخی و نماد شهر لنگرود یاد می‌شود. این پل تاریخی بر روی رودخانه لنگرود ساخته شده است.

در گویش گیلکی لنگرودی، به آن خَشته پٌل و خَشته پورد می‌گویند. بر اساس اطلاعات کتاب تاریخ خانی تا سال ۹۱۲ قمری در شهرلنگرود، فقط پلی چوبی موجود بود. از این رو ساخت این پل را می‌توان به زمان حکام کیایی گیلان منسوب دانست.

. هر چند پاره‌ای از بومیان ساخت این پل را منطقه به عهد تیموری و ایلخانیان نسبت می‌دهند که البته سند و مدرک معتبری در این باره در دست نیست؛ اما در کتاب دارالمرز ولایت گیلان نوشتهٔ رابینو ساخت آن را مربوط به دوران صفویه ذکر نموده است.

پل از یک سطح میانی و دو بخش جانبی شیب‌دار تشکیل شده و طول قسمت اول آن ۱۰/۱۵ متر و دو قسمت جانبی ۱۰ الی ۱۱ متر است .

عرض پل در قسمت میانی و بین دو جان پناه ۳۴۵ تا ۳۵۰ سانتیمتر و عرض قسمت جان پناه‌ها هریک ۴۵ و ارتفاع آنها ۳۵ سانتیمتر است .

عرض کلی پل ۴۳۰ سانتیمتر است . محل عبور عابر پیاده روی پل را در مرمت‌های اخیر با قلوه سنگ مفروش ساخته‌اند .

پل دارای دهانه با طاق جناقی نسبتاً کند است. دو فرو رفتگی در پیشانی پل و در فاصله بین دو قوس قرار دارد .

هر یک از قوس‌ها در سمت بیرونی دارای یک نوار آجرکاری به عرض ۱۲ سانتیمتر است که حالتی تزیینی و برجسته دارند.

علاوه بر آن در کنارهٔ قوس‌ها آجر چینی خاصی نیز انجام شده و حاشیه‌ای به عرض ۶۰ سانتیمتر را به وجود آورده است. پایه میانی قطور پل ۴ متر عرض دارد و دو موج شکن یا سیل برگردان در دو طرف پل برای کاستن از فشار آب در ایام افزایش سطح آب تعبیه شده است.

یک دهانه کوچک بین پایه میانی پل و یک طاق نمای جناقی بر بالای آن با عرض ۵۰ سانتیمتر وجود دارد.

این پل بر روی رودخانه ی لنگرود در مسیر راه قدیمی لاهیجان به لنگرود و در مرکز شهر ، در زندگی بازار ساخته شده است و محلات قدیمی راه پشته و انزلی محله را به فشکالی محله متصل می کند .

این پل دارای دو دهانه با طاق جناغی نسبتاً کنداست که از یک قسمت مسطح میانی ، به طول ۱/۱۵ متر و دوسطح جانبی شیب دار تشکیل شده و هرکدام ۱۰ متر طول دارد .

سطح روی پل از سنگ فرش پوشیده شده و بر بدنه ی جانبی پل ، محل نصب کتیبه ای به چشم می خورد که در حال حاضر نشانی از کتیبه وجود ندارد .

با توجه به سبک بنا و شکل ظاهری پل ، می توان قدمت آن را به دوره ی تیموری و صفوی نسبت داد .

برروی پایه ی پل، بالاتر از موج شکن ها، یک دهانه ی کوچک با طاق جناغی به عرض ۲/۱ و ارتفاع و ۱۰/۲ متر تعبیه شده که هنگام افزایش آب ، از فشار وارده بر پل می کاهد و جریان آب را آسان تر می کند .

این پل در سال های ۱۳۵۴- ۱۳۵۶ توسط ، دفتر فنی حفاظت آثار باستانی مرمت شده است .

author ۱۲ خرداد ۱۳۹۳
author 1,572 views