سرویس سایت خبری تحلیلی لنگرخبر، برگی دیگر از زندگی نامۀ لاله‌های شهید طلاب و روحانیت را تورق زده است.

روحانی شهید حسین شهدی در سال ۱۳۴۵ در یک خانواده مذهبی و زحمتکش در بخش کومله از توابع لنگرود گیلان دیده به جهان گشود و در همان اوان کودکی به انجام فرائض دینی و کمک خانواده می‌پرداخت.

با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل بسیج مستضعفین به فرمان امام خمینی (ره)، بلافاصله به عضویت بسیج درآمد.

وی عشق و علاقۀ شدیدی به حضرات معصومین علیهم السلام و امام امت داشت.

پس از پایان مقطع اول راهنمایی به واسطه همان عشق و علاقه به حوزۀ علمیه جلالیه آستانه اشرفیه و سپس حوزه علمیه فاطمیه تهران رهسپار شد و در طیّ هفت سال به ذخیره اندوزی نورانیت دینی و قرآنی پرداخت.

شهید شهدی با توجه به سن کم بارها در قالب رزمندگان لشکر ۲۵ کربلا و سپس با تشکیل لشکر قدس گیلان به جبهه‌های حق علیه باطل شتافت و جزو اولین رزمندگان مؤسس لشکر ۱۶ قدس گیلان بود.

اتصال محکم و وصف ناپذیر با رهبر و پیر مرادش امام خمینی (ره)، باعث شده بود هیچ چیزی نتواند بر عزم راسخش خللی وارد کند؛ دانشی که از طریق علوم حوزوی فرا گرفته بود روح او را برای ارتقاء معنوی و پهلو گرفتن در ساحل شهادت می‌طلبید؛ این اتصال و علاقه، شهید شهدی را بی‌اختیار و از خود بی‌خود می‌کرد و به سوی جبهه‌های نبرد می‌کشاند.

حسین بی‌ادعا و بدون منّت همۀ سختی‌های دفاع مقدس را برای خدا با جان و دل می‌خرید و همیشه خود را بدهکار اسلام و انقلاب می‌دانست. شهید شهدی فردی قانع، سخت کوش، متواضع و مهربان بود؛ او حتی آن زمانی که از جبهه‌ها برمی گشت، شب و روز با سایر برادران بسیجی‌اش به حفاظت و امنیت پشت جبهه و تبلیغ علوم دینی می‌پرداخت.

وی معنویات علوم دینی حوزه علمیه را با شیرینی ریاضت‌ها و نورانیت خط مقدم جبهه متصل می‌کرد و استوارانه سنگلاخ‌ها و ریگستان‌های گرم و ناهموار جنوب و غرب کشور را خالصانه پیموده و حسین‌گویان پا به معرکه نبرد می‌نهاد.

سرانجام در سال ۱۳۶۴ در منطقه اشنویه و در اولین عملیات برون مرزی مستقل لشکر قدس گیلان با پایی قطع شده و بدنی مجروح در فاصلۀ کوتاهی تا کربلای معلّی و نجف اشرف، نماز شهادت خواند و آرام آرام در ساحل شهادت پهلو گرفت.

شهید حسین شهدی پس از ۱۳ سال به همراه ۱۵۰۰ شهید دیگر پیکر مطهرش شناسایی و در زادگاهش تشییع و به خاک سپرده شد.

وصیت نامه روحانی شهید حجت الاسلام حسین شهدی

بسم الله الرحمن الرحیم

«وَ الَّذینَ هاجَرُوا فی سَبیلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقینَ»

و کسانی که در راه خدا هجرت کردند، سپس کشته شدند یا به مرگ طبیعی از دنیا رفتند، خداوند به آن‌ها روزی نیکویی می‌دهد؛ که او بهترین روزی دهندگان است. حج ایه ۵۸.

با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران که با رهبری خویش و مردم علیه کافران شوریدند. با سلام بر رزمندگان اسلام که با خون خویش درخت انقلاب را آبیاری کرده و می‌کنند؛ و با سلام و درود فراوان به امتی که با تمام مشکلات می‌سازند و به جبهه‌ها کمک می‌کنند؛ و درود بی‌پایان به خانواده‌های حزب الله که وقتی خون تک تک شهیدان آن‌ها بر روی زمین می‌ریزد، صدها نفر و صدها خانواده اسلحۀ آن‌ها را بر می‌دارند.

پس‌ای عزیزان! پیروزی در این نیست که هر کس میدان جنگ برود و سالم برگردد؛ فقط در این حال پیروز نمی‌شویم؛ باید بدانیم که هر خون شهیدی که بر زمین می‌ریزد، پیروزی ما بیشتر می‌شود. ما باید ندای امام حسین علیه السلام سرور آزادگان را لبیک بگوییم.

آن‌هایی که می‌گویند: از آن دنیا خبر داری که چه می‌شود. بد است یا خوب؛ اینها اصلاً مسلمان نیستند. قرآن با آن عظمت و یکصد و بیست چهار هزار پیامبر آمدند. اگر تو مسلمان هستی، چرا فرمایش پیغمبر خود حضرت محمد مصطفی صلّی الله علیه وآله را رد می‌کنی. اینها همه بدی، نادانی و گناه توست که مرتکب می‌شوی.

ما هر چه داریم از دعای کمیل و توسل و زیارت عاشورای امام حسین علیه السلام داریم؛ این دعاهاست که ما را به این حدّ رسانده است.

چند وصیت هم برای مادر، پدر، برادران و خواهرم دارم. مادر عزیز و پدر مهربانم! در هر جایی که باشی مرگ سراغ آدم می‌آید؛ پس چه بهترکه مردن در راه خدا باشد. در مرگم که در راه خداست، گریه نکنید و برادران و خواهرم باید گریه نکنند؛ چون در صحرای کربلا علی اکبر و امام حسین علیهماالسلام و یارانش شهید شدند. مثل زینب سلام الله علی‌ها و لیلا مادر علی اکبر علیه السلام استوار باشید.

پدر و مادرم! هر کس با شما بدی می‌کند، شما خوبی کنید و اگر با حرف‌هایشان شما را می‌رنجانند، شما صبر داشته باشید؛ چون هر چه در دنیا حرف بشنوید و صبر کنید در دنیای ابدی نتیجه خوبی خواهید داشت.

برادران و خواهران! همچون فاطمه سلام الله علی‌ها استوار باشید و هر چه بیشتر حجاب را حفظ کنید در دنیا و آخرت سربلند خواهید بود.

به یاری خداوند بزرگ همدیگر را در سرای آخرت خواهیم دید و آنجاست از هر چیز بی‌نیازیم.

برادرانم! باید بدانیدکه من هیچ کم و کسر نداشتم و شما باید مثل کوه استوار باشید و همیشه در نماز جمعه و دعا شرکت کنید و راهم را ادامه دهید و گرنه من از شما راضی نیستم و خدای من هم از شما راضی نیست؛ چون ما هر چه داریم از دعا، نماز و نیایش است. برادرانم! مثل گذشته در صف نماز شرکت کنید. دیگر سفارشی نیست. امیدوارم که انجام دهید.